Zuidelijke Bandijk, Wijk bij Duurstede
Helaas was ik zo met de kou bezig dat ik vergeten ben foto's te maken. De foto's komen van Google
Deze 7e editie van de Streekvos was misschien wel even wennen voor de deelnemers en dat waren er (zoals meestal bij de Streekvos) weinig (omdat wij niet op zaterdagavond maar op vrijdagavond uitzenden)
maar ze waren weer (zoals gewoonlijk) super enthousiast en positief gestemd. Een beter bewijs van een goede organisatie kan ik mezelf niet geven en daar ben ik best wel een beetje trots op. Zeker als ik
jullie beken dat ik in het begin van de avond best wel een tijdje onzeker was over wat er ging komen, omdat het ook voor mij even wennen was. Sinds 2012 had ik niet meer zo ver vanaf het startpunt
A1, afslag 10 Baarn / Soest in dit geval) gestaan en al helemaal niet met deze totaal andere set dan ik vroeger gebruikte met Streekvos 1. Dus de grote hamvraag was 'Gaat deze set vanaf hier de bijna
30 km (hemelsbreed) bereik halen naar het startpunt bij Baarn?'. Daar leek het in eerste instantie niet op, want Arthur uit Leusden (hij reed met Pierre, onze A.T.V. collega welke vanaf 28 maart weer zijn
eigen radiovos op de 4e zaterdagavond van de maand gaat organiseren, ik doe dat deze maand nog even voor hem en zijn partner Vera) had geen signaal en dat liet Pierre mij telefonisch weten. Ik stuurde ze
de A27 ri. Utrecht op en dat was voldoende, want het volgende contact stonden ze al aan de overkant van het kanaal waar wij ze rond de sluis bezig zagen geruime tijd. En ook Mitch uit Hoofddorp stond om
20:30u op het startpunt bij Baarn en hoorde ons daar ook niet, zo liet ook hij weten. Ik zag mijn zorgen vooraf dan ook waarheid worden, want ik was vooraf bang geweest dat deze set de bijna 30 km bereik
(hemelsbreed) niet zou halen. Maar gelukkig ontkrachtte Danny Ronde Venen het daarna weer, want hij stond net naast het starpunt bij Baarn en hij hoorde ons zelf met zijn auto omgekeerd. We zagen hem later
deze avond dan ook draaien recht tegenover ons op de noordoever. Danny's naamgenoot, Danny Half Watje, de Feestvos, had hem toen al geklopt, want die stond al naast ons en bevestigde de conclusie van zijn
naamgenoot. 'Het signaal was gewoon goed' was het oordeel van Danny Half Watje. Dat bleek ook uit het feit dat hij als eerste naast mij stond. Oké de 30 km die theoretisch haalbaal moest zijn, bleek dit dus
ook in de praktijk te behalen. De rust keerde terug bij mij en het enthousiasme van de binnenkomers deed de rest. En zo werd het weer een klassieke Streekvos editie, zoals ze vroeger waren en nu eigenlijk nog.
Er zat wel één grote angel in deze Streekvos editie, ondanks dat we op een prachtige plek stonden aan het water, met wijds uitzicht rondom en met vrij rechte bomen waar de antenne op 13 meter hoog met 2,5 meter
binnen 10 minuten al bovenuit stak: Het was werkelijk IJSKOUD !!
Rond het vriendpunt (0 graden) maar dat was het ergste niet eens. Het was die straffe noordooster wind die slechts windkracht 3..4 was maar ons recht in het gezicht stond te blazen over de landerijen en het
kanaal heen. Gelukkig had ik hier al de hele week rekening mee gehouden en Rob ook gewaarschuwd hier rekening mee te houden, maar wij lijken dat steeds te krijgen. Vorige vos kregen we er gratis en voor niks
ook nog een pak sneeuw bij en anders is het loodgrijs en regen… Dat zie je dan wel niet in het donker, maar je wordt er net zo zeiknat van hoor! Daarom stonden we vaak onder viaducten. NU dus niet, maar dan
staan we weer in een Siberische winter (…). Ik had echt heel veel kleding aan voor mijn doen t.w. thermo ondergoed, flannellen houthakkers blouse, spijkerbroek, wind en waterdichte overbroek, thermokousen in
Groenlandse sneeuwschoenen, een dikke parka van een warmtepak, thermo handschoenen en een wollen muts met zijflappen over mijn oren. Het geheel zag er dus niet uit en ik moest mij geregeld even terug trekken
in de auto om mijn handen en gezicht een beetje op temperatuur te laten komen. En met Rob was het niet anders. Hij had voor de gelegenheid thermo plaatjes mee genomen van papieren zakjes met een gemengd goedje
er in, wat je moest schudden om warm te maken. Rob vond het maar niks en ik kreeg na mij het heen en weer te hebben geschud geruime tijd wel wat warmte uit de papieren zakjes maar niet dag je zegt geweldig.
Mijn auto stationair laten lopen om de kachel warm te krijgen was ook geen optie omdat die nog steeds stationair problemen heeft wat enorm hoog brandstofverbruik en schudden van de hele auto veroorzaakt. Er
wordt gezocht nog steeds meer en meer gerichter gewerkt naar de oorzaak maar die is nog niet verholpen, vanwege dezelfde reden: Het weer is niet goed genoeg om aan de auto te werken en een overdekte werkplaats
heb ik helaas niet. Dus was het deze avond stevig doorbijten waar veel energie en aandacht voor was. En dan was er nog een dingetje, dat was dat half brakke Midland 78+ zendbakkie wat wat mij betreft ‘voor 2 vosjes’ nog even de transceiver moest zijn, want ik ben inmiddels een 2e set aan het bouwen welke een
onmiskenbare upgrade gaat worden voor de Streekvos Nederland apparatuur. Dat Midlandje was niet erg stabiel aan de uitgang en ik zag de swr een paar keer veranderen van 1:1.5 naar 1:1.65 met evenredig effect
op het uitgezonden zendvermogen (en dus het aantal watts wat terug sloeg ten nadelen van de apparatuur). Ik had daar zoveel aandacht voor, dat ik totaal vergat om foto’s te maken tijdens de Streekvos Nederland
editie. Maar dat was waarschijnlijk toch niets geworden met mijn geregeld koude handen omdat ik regelmatig voor allerlei handelingen mijn thermo handschoenen uit moest doen en mijn handen dan ten prooi legde
aan de ijzige noordooster wind… Het enige positieve daaraan was Rob zijn warme chocomel welke heel veel gegadigden vond.
Ja gek hè met dit weer? Niet normaal koud was het…
De plek en diens omgeving maakte heel veel goed, al stonden we gek genoeg wel in de bagger. Was het nog 5 graden of zo kouder geweest (dat maakte toch niet meer uit) dan hadden we op een keihard grasveldje
gestaan, maar nu stonden we in een baggerbak en dat was goed aan mijn auto te zien de volgende morgen. Rob had blijkbaar met zijn voeten zitten te draaien onderweg want de bagger zat zelfs in de speaker van
de audioset in de auto (in de passagiersdeur) en mijn kant was de mat veranderd in een soort bouwterrein… om maar te zwijgen over de staat van mijn nieuwe Groenlandse sneeuwschoenen (…).
Ja je moet er wat voor over hebben om een radiovos editie te organiseren in de winter. Maar ja, missen wil je het ook niet hè. En zeker deze editie niet in deze omgeving want in de dorpen aan de overkant van
het kanaal recht in ons blikveld waren ze carnaval aan het vieren met honderden mensen, getuige de enorme massa auto’s en verkeersregelaars welke wij op de weg naar de plek bij Cothen en ‘Wijk’ tegen kwamen.
Maar ook getuige de enorme felle en mooie blauwe skylight / laserlight lichtstralen welke wij gedurende de avond diverse keren de hemel zagen verlichten. En aan het begin van de avond zagen wij tussen de beide
sluishoofden van de (Prinses Irene) Sluis door ook nog richting Schalkwijk (Houten) vuurwerk in de verte. Het leek alles op een prachtige zomeravond, maar aan de temperatuur wist je elke seconde zeker dat het
dat niet was (…). Maar ja, ik merkte het al op, missen wil je dit toch ook niet. Ik moet er niet aan denken dat ik dit niet had gedaan en allemaal had gemist omdat ik thuis voor de TV naar The Voice of Holland
had zitten kijken. Maar dan wil je wel snel weer inpakken na afloop en terug naar waar het warm is, ik zeker, want wat was ik moe na deze enerverende avond. Dat afbreken ging alleen ook niet vlot omdat door
snotteren van de kou wat meer last dan gemiddeld met mijn luchtwegen kreeg en wat is de hulp van 2 krachtige mannen (Rob en Mitch) dan ontzettend fijn. Nadat we even bewonderend naar de mini bouwwerkjes van
Mitch hadden gekeken (onze Arduino artiest had leuke kleine vosbeepjes gemaakt, waarmee hij zelfs mijn interesse wist te wekken) ben ik snel gaan ‘Tetrissen’ om al het materiaal weer netjes achter in de
Mitsubishi te krijgen en zijn we snel vertrokken van deze ijskoude maar prachtige plek met uitzicht op mijn 2e thuis Wijk bij Duurstede.
Op de terugweg bleven mijn gedachten nog wel een beetje hangen bij iets wat wij die avond ook mee kregen en dat was een geval met 2 vrij jonge meiden. Ondanks de kou hebben zij zich gedurende de hele editie van
deze Streekvos op de zuidelijke oever van de grote sluis aan het begin van de dijk opgehouden. Enkele van onze binnenkomers hadden al vraagtekens bij hun bedoelingen en meenden te zien dat ze ‘bezig waren met
elkaar’ en aan het eind van de avond kwam er een op het oog vrij beschaafde jongeman bij ons met zijn auto die beweerde dat hij op de vosplek aan de zuidelijke oever van het Amsterdam Rijnkanaal ‘met zijn nichtje’
had afgesproken. Het ging om 2 meisjes en wij vertelden hem dat ze op de zuidelijke oever van de sluis stonden. Maar waarom stond ‘zijn nichtje’ al dik 3 uur eerder in de ijskou op hem te wachten als dat op
afspraak was en waarom zagen deelnemers aan onze Streekvos editie hen ‘bezig met elkaar’? Even bekroop mij het idee tijdens de terugreis dat het om dakloze ‘callgirls’ gegaan moet zijn, maar wat heb ik daar mee
te maken? Het zal het trieste achterliggende verhaal zijn waar ik dan aan denk.
Er was trouwens nog iets met die Prinses Irene Sluis daar bij Wijk bij Duurstede hoor. 2 van de 4 deelnemende teams kwamen er niet langs om ons te vinden. Die sluis bleek een prima middel om de deelnemers van ons af
te houden, omdat het signaal aan het begin van de dijk waar wij aan stonden steevast instortte en ook op de sluis door al het hoge beton daar. We zagen ze dan ook steeds weer weg en terug rijden op en rond de sluis
maar die laatste 400 meter rechtdoor naar ons kwamen er maar niet (...)
En ja, over die jonge meiden daar op die sluis in de kou terug te komen:
Ik weet nog dat we een editie stonden onder de A12 bij Woerden west, toen ik bij aankomst op de vosplek een damesslipje in een opvallend klein maatje zag liggen naast de betonnen voet van het viaduct. De gedachten
wat dat te betekenen had bleven toen ook geruime tijd bij mij hangen. Ik vind dat soort maatschappelijke onderwerpen moeilijk. Mensen zijn kwetsbaar, jongeren en ouderen helemaal en men lijkt tegenwoordig steeds minder
naar elkaar om te kijken maar des te meer van elkaar te willen profiteren tot op mens vernederende wijze, soms met levenslange gevolgen voor iemand. Helaas kan ik dat niet veranderen...
Deze avond reed ik door mijn gedachten mijmeringen nogal slingerend terug (met Rob naast mij en Mitch achter mij) door de stille en donkere landelijke streek rond Houten, om vervolgens de
A27 op te draaien en via de ring Utrecht Noord (N230) op de A2 en A9 te komen, waar Mitch de afslag Den Haag nam (A4 ri. Hoofddorp) en ik iets verder door de A5 richting Amsterdam west nam om door de Coentunnel Rob
thuis in Zaandam af te leveren.
Rond 1:45u kwam ik zelf erg moe thuis in Krommenie, waar ik nog even bezig was met mijn standaard dag afsluiting rituelen waaronder al die kleding die ik aan had uit te krijgen (...) om tenslotte toch in bed te
belanden waar ik op zaterdagmorgen wakker werd met een enorme hoofdpijn. Tja... Rob had meer geluk, want ik zag hem de avond beginnen met wat ziekteverschijnselen (hij vertelde net een korte ziekteperiode te hebben
afgerond of bijna dan) en toen ik hem na afloop thuis bracht ging het zichtbaar veel beter. Blijkbaar had hij ondanks de kou genoten van de Streekvos Nederland editie en deze avond hem goed gedaan. Dat gaf hij ook
aan toen ik hem thuis afleverde en ja, een blije assistent en enthousiaste deelnemers. Daar doe je het voor hè…
Op zaterdag 28 februari 2026 zal deze Streekvos nog 1x invallen voor de Amersfoortse Trapkar Vos (ATV) van Pierre en Vera en vanaf maart doen zij het weer zelf en kunnen de deelnemers van deze radiovos weer een
voorjaar en zomer vol mooie edities tegemoet zien met medium zendvermogen en continue signaal. Maar eerst dus nog zaterdagavond de 28ste de Streekvos. Dat is vanaf 20:00u op CB kanaal 1 (26.965 Mhz FM) met medium
zendvermogen en de rustige sirene die 1 minuut op en één minuut af gaat. De plek weet ik al en het draaipunt is gewoon weer Carpool Baarn aan de A1, afrit 10.
Graag tot dan of tot onze volgende eigen Streekvos Nederland editie (dan met onze zichtbaar verbeterde apparatuur) op vrijdagavond 13 maart 2026 op kanaal 3 (26.985 Mhz FM) vanaf 20:30u.
Binnenkomers 13-02-2026
Locatie: Zuidelijke Bandijk, Wijk bij Duurstede
(Start signaal: 20:29u)
1. Danny Half Watje (Feestvos) uit Krimpen a/d IJssel (21:55u)
2. Danny Ronde Venen & buurman uit Mijdrecht (22:00u)
3. Arthur uit Leusden & Pierre (ATV) uit Amersfoort (22:30u)
4. Mitch uit Hoofddorp (22:55u)
|
