Streekvos 6
Oukoop, Nieuwer Ter Aa
Ik heb soms van die perioden dat alles draait om één onderwerp en dat kan mij dan gewoon een week of zelfs langer in de ban houden. Sinds dinsdag 6 jan 2026 was Nederland (en in het bijzonder de klimaatgekkies) wakker
gemaakt uit de droom dat we geen vorst, sneeuw en ijs meer konden hebben in Nederland. Grijze druilerige dagen met (chemische met weermanipulatie door mensen veroorzaakte vettige regens vulden de dagen van de 2 helft
van het jaar 2025 inclusief de zomervakantie. Alleen het voorjaar was zonnig en warm geweest en zo ging het voorgaande 3 jaren ook vaak, dus veel mensen geloofden niet meer in echte Nederlandse winter. Tot het weekend
vóór dinsdag 6 januari 2026, want toen waren er op diverse plaatsen in Nederland zwaar winterse taferelen ontstaan welke vooral op maandag 5 januari tot chaos leidden in Nederland. Blijkbaar waren de machthebbers in
Nederland ook vergeten dat er winter kan komen in Nederland, maar dat gelul over een opwarmende aarde (wat pure nonsens zijn) i.c.m. de grijze muffe dagen hadden ook geen ander beeld doen verwachten. Maar zo niet op
maandag 5 januari 2026, toen de oudere generaties onder Nederlanders opeens even werden terug geleid naar de gedachten van de winter van 1979 toen we schaatsend door de straten gingen, of die voor
de net wat jongere generaties, die van 1997 toen de marathonschaatser Henk Angenent uit de buurt van Alphen aan den Rijn en de leuke Friese Klasina Seinstra uit Luxwoude geschiedenis schreven door de tot nu toe laatste
Elfstedentocht te winnen (Henk won, maar Klasina was de winnares bij de vrouwen). Echte bikkels, van die moedige en waardige mensen waar je tegenwoordig alleen over kunt fantaseren in Nederland.
Ook in 1997 was het al vroeg in januari koud en hadden we een echte winter. Dat waren geen 'gevoelstemperaturen' (sensatie voor de media temperaturen) van -15 graden Celsius maar het was echt onder de -10 graden... Wat
een tijden waren dat, om nog maar de zwijgen over de Siberische winters van 1979 en de hel van 1967 (die laatste ken ik alleen van de verhalen over Reinier Paping die 'De hel van Friesland' won (de koudste Elfstedentocht
ooit). Herinneringen voor het leven... in mijn geval vanaf de winter van 1979 dus...
Maar het was nu januari 2026 en treinen reden niet, bussen reden onregelmatig, PostNL was weer eens totaal niet staat pakketpost op tijd de bezorgen, maar dit keer met hele goede redenen. Op Schiphol zaten ze te slapen. Ja
ook de gestrande passagiers welke geen keuze hadden, maar volgens mij ook de mensen die daar de diensten uit maken. Er stegen meer vliegtuigen niet op dan wel op maandag 5 januari 2026. Wat een zooitje...
Zich waarschijnlijk doodgeschrokken van de kwesties rond de weersomstandigheden begon het KNMI in De Bilt volop weerswaarschuwingen uit te geven waarbij ze o.a. op de '3 Koningen' (woensdag 7 januari) volledig de fout in
gingen. Ze stuurden voor enkele provincies 'code oranje' en voor alle provincies 'code geel' (wie die kleurwaarschuwingen verzonnen heeft had teveel gedronken of was geobsedeerd door militaire dienst of zo...). Mensen werden
ten ernstigste aangeraden vooral niet weg op te gaan en maar vrij te nemen, want het zou opnieuw helemaal mis gaan. Maar dat gebeurde bijna nergens in Nederland en zo kregen de mensen er een vrije dag bij voor niks. Met
dank aan het meteorologisch instituut in De Bilt (...). Ondertussen leek er op Schiphol nog steeds niets veranderd aan de chaos... Nederland liet zich weer van zijn 'beste' kan zien.
En ondanks de ellende op maandag 5 januari en de ontzettende miskleun van het KNMI op woensdag 7 januari 2026, bleef het weerinstituut waarschuwen voor gevaarlijk weer, behalve donderdag 8 januari. Die dag zou het even rustig
blijven: 'Een tijdelijke rust in het weerbeeld' noemden ze dat en dat bleek die dag te kloppen. Maar toen kwam de dag van de eerste Streekvos van 2026, vrijdag 9 januari 2026.. en ja hoor, ze hadden geen idee. Vanaf dinsdag
waren ze aan het waarschuwen dat het vooral vrijdagavond (natuurlijk... precies op de Streekvosavond) weer helemaal mis zou gaan. Een storm (weer zo'n mediasensatie met een naam er aan gekoppeld) zou aan land komen bij de
westkust en gepaard gaan met zware sneeuwval, regen en ijzel. Op donderdag was het al afgezwakt, want wat eerst de hele vrijdag zou duren en 's avonds zou escaleren, werd opeens alleen 's avonds. Ondertussen zat ik mij op te
vreten over dat onzekere gedoe over het weer, want kon ik nou wel of geen Streekvos editie organiseren 's avonds zonder mensen onverantwoord de Siberische winter in te sturen en zelf met Rob te staan dood te vriezen als we al
levend de Streekvos locatie konden bereiken (om nog te zwijgen over de retourreis naar huis...). Maar het KNMI bleef er bij dat het vrijdagavond verraderlijk glad en ijskoud zou worden met daarbij zware sneeuwval. Dus besloot ik
dat ik (helaas) Streekvos nr. 6 (wat dus eigenlijk de 9e editie zou worden) moest afblazen en zette donderdagavond 8 januari op Facebook en de website de boodschap goed opvallend neer dat Streekvos editie 7 op vrijdagavond 9 jan
2026 helaas niet zou doorgaan wegens gevaarlijk weer en onverantwoordelijke (binnen)wegen (die laatste leiden vaak naar de Streekvos).
Rob vertelde achteraf dat hij zich er al bij neer had gelegd toen hij vrijdag 9 januari na een goede rust laat opstond en tot zijn stomme verbazing een app van mij zag waarin stond dat ik alsnog besloten had de Streekvos
editie wel te gaan uitvoeren. En waarom? Omdat het fijne KNMI in De Bilt vrijdagmorgen opeens met een hele andere weersvoorspelling kwam. In delen van midden-Nederland en het westen van het land zou de wind slechts matig zijn,
ijzige kou en sneeuwduinen waren alleen voor de lijn ten noorden van Castricum - en een plaats ergens in oost Nederland en de zware sneeuwval zou 's avonds voor Limburg zijn terwijl het in Zeeland overdag al viel. Wel zou er
zoals eerder aangekondigd vanaf ongeveer 22:00u 's avonds een ijskoude poolwind over heel Nederland gaan waaien na het wegtrekken van de stormdepressie welke eigenlijk alleen in zuid Nederland een beetje huis had gehouden en
slechts als 'harde wind' dus helemaal geen storm. Het was dus wéér storm in een glas water met dat KNMI en zeker niet over Nederland. Ik had dus een hele drukke vrijdagmorgen, want ik moest de website en Facebook aanpassen en
een bericht uitzetten in de Whatsapp groep 'Vossenjacht Nederland' en toen begon het... Vanaf die app werd alles anders en zo zou het de hele Streekvosavond ook blijven. 1997 light stond in de startblokken maar dat kon toen nog
niemand weten. Maar het werd kerstmis en jaarwisseling tegelijk, al was dit op de kalender allang geweest. Hieronder het verhaal van Streekvos nr. 7 welke even klein als memorabel werd en zo zie ik het zo graag...
Op vrijdagavond 9 januari 2026 organiseerde ik met hulp van Rob de Bopper uit Zaandam Streekvos editie nr. 6 (de 9e Streekvos editie, na o.a. 3 testvossen). Een zeer winterse editie welke op het allerlaatste moment door mij op groen licht werd gezet vanwege het gedraai van
het KNMI over het weer daarvoor. De zware ellende in het verkeer welke de hele week daarvoor voorspeld was en op maandag 5 januari helaas ook plaats vond ging gelukkig deze Streekvosavond aan ons voorbij. Toch was het deze avond
o.a. op de ring van Amsterdam niet best om veilig te rijden, zo kregen wij door van een binnenkomer welke vanuit Amsterdam Noord ons gevonden had. Dus het was zeker geen 100% veilige rit als je de weg op ging, maar opvallend goed
te doen als je het afzette tegen het sensatie schoppen van de media de dagen ervoor.
Ik had Rob iets te laat (rond 18:15u waar 18:00u de norm is die ik heb gesteld) opgehaald bij hem thuis in een volledig witte straat in Zaandam. Ook bij mij in Krommenie was de weg tussen de huizen een glijbaan dus tot de doorgaande
weg was het even oppassen, maar vanaf dan prima te doen. En ik had mij voorgenomen, rekening houdend met onze deelnemers ook een zo veilig mogelijke vosplek te kiezen, waarbij ik dan de beoogde plek voor deze avond even in de wacht
plaatste en op zoek was gegaan naar een plek waar je zonder al teveel obstakels rondom de vosplek en ook geen hoge verkeersdrempels en smalle doorgangen, glibberige verkeerspleinen, drukke kruisingen, hellingen waar je op of af moest
rijden, groot en diep water langs de weg etc. tegen zou komen. En die plek had ik gevonden. Dus kon ik op vrijdagmorgen op het laatste moment nog bekend maken dat we de radiovos editie gingen doorzetten en toen ik dat meldde op de
hiervoor bekende Whatsapp groep, kreeg ik tot mijn aangename verrassing binnen 5 minuten 2 reacties waarin bevestigd werd dat de deelnemers een poging zouden gaan doen deze avond. Dat geeft mij altijd een goed gevoel, omdat ik dan al
vooraf weet dat het zin heeft de boel in te pakken, naar een plek te rijden en daar de hele zooi op te zetten. Dat voelde dus als een cadeautje, maar het zou niet hierbij blijven deze avond...
Toen ik met Rob als passagier een auto vol materiaal op de A2 tussen Abcoude en Breukelen reed, viel het ons beiden op dat ondanks dat het sneeuwde de weg opvallend schoon was en goed te bereiden. De strooiteams van Rijkswaterstaat
leverden dus goed werk (en de sensatie media maar roep toeteren dat het zou op is...). Ik vertelde Rob de door mij gekozen stek wat voor hem bekend terrein is want hij komt van huis uit uit deze omgeving. Mijn keuze was gevallen op
een stukje 'vergeten' land ingeklemd pal tussen de N201 (Hoofddorp - Vinkeveen - Hilversum) t.h.v. Vinkeveense Plassen en dan pal in een hoek waar je de plassen bijna kunt aanraken en waar de A2 en N201 samen komen met daarbij een
carpoolplaats (Carpoolplaats Vinkenveen A2 - N201). Deze carpoolplaats lag hemelsbreed amper 2 of 300 meter van de gekozen plaats af, maar je kon er niet komen omdat de vaart tussen Vinkenveen en de aansluiting met het riviertje de
Angstel ri. Loenersloot er tussen lag. Behalve een fietspad liep er geen enkele weg naar dat stukje boerenland waar wij gingen staan. Het zag er trouwens op Google Maps heel anders uit dan in werkelijkheid bleek te zijn, maar dat
maakte het enerzijds leuker maar ik kneep hem wel een beetje dat ik het misschien te moeilijk had gemaakt voor de deelnemers. Vanaf de Carpool Vinkenveen aan de N201 (waar je dus op een paar honderd meter van de radiovos stond en je
meter wellicht al redelijk in de hoek zou staan) moest je de A2 op, helemaal naar Breukelen rijden, daar 3 wegen links en rechts negeren en gewoon de hoofdweg blijven volgen. Dan kwam je na kilometers door de polder rijden uiteindelijk
vanzelf uit waar wij stonden d.w.z. in en zij(polderweg) daarvan maar je zag ons op de T-splitsing dan al staan onder de A2. Over de weg dus niet moeilijk, maar wel als je weet dat die weg niet kaarsrecht liep en ook behoorlijk om
rijden was, dus je moest een aardig stukje van het signaal af rijden. En dat door een pikdonkere polder waarin alles 1 kleur had gekregen door het weer (wit) en alleen dus de weg nog zwart was (want het was prima gestrooid, ook hier).
Ik had mij zorgen gemaakt onderweg dat we in een glibberige ijspolder terecht zouden komen met smalle levensgevaarlijke weggetjes, maar de weg was breed zat, ook dat laatste doodlopende stuk naar onze plek toe, want ook daar was
uitgebreid gestrooid en de weg nat maar niet glad. We stapten onder het ruime goed verlichte viaduct uit de auto en keken rond, waarbij ik meteen onder het viaduct vandaan liep en de besneeuwde helling van de dijk waarop de A2 ligt
ging bekijken. Het uitzicht was wijds en bovenop lag nog een breed (ook bestrooid dus ook niet glad) twee richtingen fietspad met hekwerk aan de rand waar prima de antenne tegenaan kon staan. Het uitzicht was wijds en alsof het nog
genoeg positief was, bleken ze de wegverlichting van de A2 ter plaatse hebben uitgedaan (of dat ook fijn was voor het verkeer betwijfel ik, maar voor de Streekvos kwam dat nu prima uit). Beneden was de weg onder de snelweg door prima
verlicht, dus het was precies zoals het moest zijn. Alleen viel ik toen ik de besneeuwde helling beklom naar boven over een stuk boomtak (er stonden daarboven geen bomen dus hoe die daar kwam weet ik niet) maar Rob had een trap ontdekt
in de helling, dus dat was ook opgelost.
Toen ik vervolgens verder keek naar de opties voor de mast kwam ik tot de ontdekking dat er een smalle gleuf zat tussen 2 wandbekledingen boven op de dijk langs het hekwerk waar de mast zonder
antenne prima doorheen paste, dus waagde ik er 6 delen mast vanaf de weg beneden omhoog doorheen te steken. De wind was ondertussen een beetje aangewakkerd en op de dijk op het fietspad werd het guur en koud dus liep je niet graag 2x
naar boven (ik tenminste niet) dus die mastgrap was wel een gok, want hoe hoog kwam de bovenkant? Kon ik boven op het fietspad bij de bovenkant en kregen we daar een antenne in gestoken met nog minstens 2 delen er onder. Maar met de
goede hulp van Rob lukte het prima, want de hoogte van de 6 delen mast bleken bijna gelijk uit te komen met het hek op de rand van de betonnen snelweg dijk en de afstand tot de weg was minimaal en dus met niet eens gestrekte
armen te bereiken. Ondertussen had ik ontdekt dat er ook nog een beugel tussen de wandbekledingen zat waarmee het hekwerk aan het beton zat gemonteerd en door precies in de opening ernaast de mast omhoog te steken, stond de antenne
uiteindelijk als een huis zonder ook maar één spanbandje te hoeven gebruiken en toch bijna 10 meter hoog met spoelhoogte (3 meter boven het wegdek van de A2 uit). De omgeving was wijds open en dus kon het niet anders dan dat het
signaal ver weg zou rijken en dat bleek al snel te kloppen ook. We kregen dus bij het opzetten van de mast ook weer (net als met het wegdek en de vooraanmeldingen in de app) steeds meevallers, zeg maar cadeautjes. Meestal gaat het bij
mij namelijk moeilijker dan gemiddeld maar vanavond was dat allemaal niet zo. Dus mijn positieve 'mood' werd steeds groter. Juist riep ik Rob boven op de dijk in de wind en sneeuw toe dat ik voor de zekerheid nog een spanband om de
mast en het hekwerk zou trekken om de mast de ultieme stabiliteit te geven wanneer de wind later deze avond zou toenemen de vrieskou (welke a.s. was later op de avond) de mast niet zou doen glijden. Want het stukje grond langs de weg
beneden waar de mast op steunde was wel een beetje ijzig... en toen gebeurde er weer iets bijzonders: Hoewel het een doodstille lange doodlopende weg was met alleen een paar boerderijen verder op, hadden wij al 2 auto's
onder het viaduct door gehad en nu kwamen de 3e en de 4e. De 4e was een melk tankwagen die waarschijnlijk melk ging ophalen bij één van de boeren aan de weg. Maar de 4e was een grote vrachtwagen met een bak strooizout achter op. Ik riep
door de sneeuwwind naar Rob, 'Ik zal even goed kijken want hij zat toch niet werkelijk de weg naar de Streekvos pekelen alsof het afgesproken is?'. Maar vanaf de 'brug' zagen wij onder ons duidelijk het zout uit de bak achter de
auto over de weg waaieren. Hoe gaaf is dat? Hij kwam letterlijk en figuurlijk de weg naar ons toe vrij maken! En toen we later een eerste roepje deden op kanaal 15 om te testen of onze modulatie het goed deed, reageerde ook van heel
dichtbij iemand die veel weg had van de chauffeur van één der strooiwagens zoals wij ze eerder gehoord hebben toen zij bij Carpool Baarn Noord ook al druk waren op kanaal 15. Die gasten zijn goud hoor, alleen jammer dat ze vorige
week door de SSVA heen zaten te praten. Maar ja, weten zij veel dat de SSVA op 15 werkt?
Alles werkte prima en terwijl ik wat te eten nam omdat ik deze vrijdag al vanaf 10:00u 's morgens niets mee gegeten had omdat ik te gefocust was op klusjes (hartstikke fout natuurlijk) zette ik terloops ook om 20:30u exact de vospiep
in de ether, alleen had ik na de 1e doorgang pas door dat dit nog steeds op kanaal 15 was 27,135 Mhz FM) was... Shit! Dus om 20:31 ging de piep er meteen weer in maar nu op de juiste frequentie, 26>985 Mhz oftwel kanaal 3 FM. Er kwamen
al snel reacties van basisstations op afstand welke bevestigden dat het signaal prima was en zo zaten we genoeglijk ingepakt in dikke kleding te kijken naar de sneeuw die viel maar ons niet bereikte omdat wij net onder het viaduct aan
de luwtezijde de auto hadden neer gezet met de mast er achter. Een meter of 15 verder op voor ons stond in het besneeuwde gras het opvallend hele aggregaat die geen last bleek te hebben van de sneeuw (welke rondom dat warme ding ontdooid
en dus water wordt) dus ik was wel even bevreest de eerste minuten op een onaangename verrassing, maar deze avond leek alles goed te komen. Het was een prachtige winterse radiovos en er waren nog niet eens deelnemers binnen. En even leek
het er op dat we een snelle binnenkomer kregen binnen 10 minuten, maar dat zou wel heel onwaarschijnlijk zijn. Later die avond stelden wij vast dat daar een woonaccommodatie stond tussen ons en de N201 en daar was de auto dus heen gegaan.
We waren 20 minuten onderweg toen daar toch echt de eerste auto verscheen voor ons. Ik was erg vermoeid deze avond waardoor ik het al snel koud ging krijgen en ook het Peugeot-je wat binnen reed niet herkende. Ik vroeg het aan Rob maar die
kende het ook niet. Dat bleek gewoon Danny Ronde Venen met buurman te zijn, maar eigenlijk ook logisch want we stonden aan de rand van deze gemeente (...). Danny gooide nog even olie op het vuur door te vertellen dat zijn buurman vlakbij
woonde, hij hem daar dus had opgepikt en rijdend op de A2 t.h.v. Abcoude al besloten had om te keren en toen eigenlijk lijnrecht op ons afgereden was. En ik mij vooraf maar druk maken dat ik het misschien te moeilijk gemaakt had want ik
was nogal verrast door de situatie toen ik daar eerder deze avond aangekomen was.
Nou als je dacht dat Danny Ronde Venen olie op het vuur gooide, dan hadden we nog geen rekening gehouden met Bart uit Nederhorst den Berg die vlot na Danny
vrij zelfverzekerd naar ons toe kwam. Hij riep op zijn kenmerkende luide enthousiasme manier wijzend naar een richting ver weg (terwijl Rob zijn vriendin Loena uit Mijdrecht en mij van warme chocomelk voorzag) 'Ik draaide een rondje daar
en toen even nauwkeurig richting bepalen en toen riep ik tegen Loena 'Nou die staat bij dat viaduct daar!' (wijzend op de navigatie in de auto). Kortom, die was ook gewoon in één streep naar ons toe gereden. En als dat nog niet genoeg was
keek hij mij aan riep 'Je moet niet voorspelbaar worden!' (en als ik ergens een hekel aan heb is het dat dus hè...). Enfin, de avond was amper begonnen maar ik was al weer even op mijn nummer gezet. Hoezo te moeilijk? (...) .
Maar niet iedereen vond het makkelijk, want de volgende die binnen moest gaan komen was Mitch uit Hoofddorp welke zich ruim op tijd al naar de Carpool 'aan de overkant van het water' had gevost en nu het wijze besluit had genomen om ons
aan te roepen met de mededeling dat hij geen idee had hoe hij verder moest al was het signaal overduidelijk hard. En laten wel zijn: Hij stond ook zeker niet meer dan 150 tot 300 meter van ons af. Ik slaagde er niet om hem via de zender
de weg te wijzen en hij leek ook geen zin te hebben om een kwartier te gaan omrijden, dus besloot Rob het telefonisch van mij over te nemen en haalde hem via een 'alternatieve toeristische route' die maar 2 minuten duurde binnen. Net iets
waar ik normaliter over sta te juichen, maar het was ondertussen (zoals door het KNMI dit keer juist voorspeld had) ijskoud geworden en ik stond te rammelen in mijn winterkleren en Rob's vingers vroren er bijna af. 'Gevoelstemperatuur -15
graden leek opeens veel minder sensationeel en veel meer realistisch geworden (...). Ik besloot dan ook meteen te gaan roepen of er nog rijders onderweg waren want ik wilde de boel wel afbouwen voordat ook mijn vingers het niet meer zouden
doen, maar dat werd het niet. Even had ik gedacht en tegen Rob gezegd dat we het met 3 binnenkomers moesten doen deze koude en weer onzekere avond, maar niets was minder waar. Heel in de verte met een 3tje op de signaal meter meende ik
namelijk de stem van Danny Half Watje (Feestvos) te horen en roepen dat hij nog onderweg was, maar ik ken hem als een grappenmaker dus ik dacht 'Die zit thuis met zijn basisantenne in Krimpen bij Rotterdam mij glashard in de maling te
nemen, maar hij riep dat hij serieus nog onderweg was. Hm, niets voor Danny om zo laat binnen te komen maar we bleven toch nog maar even door loeien. Ik had ondertussen (door te druk te doen of kou verschijnselen) de microfoon hard uit mijn
handen laten vallen en luid en duidelijk verstaanbaar basisstation uit de omgeving gaf ons te verstaan dat de modulatie nu een dikke vette bromtoon mee kreeg. Dat werd dus roepen door de brom heen want ik was nogal haastig gaan inpakken
thuis en had daarbij vergeten een reserve microfoon mee te nemen. Gelukkig waren we nog wel verstaanbaar genoeg...
Het duurde nog even (de onderkoeling nabij... bij wijze van spreken) toen er weer een auto binnen kwam rijden, maar dat was voor mij geen bekende. Het bleek dat Rob hem wel kende, het was iemand uit Amsterdam Noord die ons vertelde dat de ringweg slecht te
bereiden was. 'Dank je wel' zei ik, 'Ik moet daar overheen naar huis...'. Hm, het hoefde van mij niet meer lang te duren. Danny % Buurman en Bart & Moena waren al geruime tijd weg en de nieuwe binnenkomer laat begonnen. En ik geloofde dat
verhaal van Danny Half Watje nog steeds niet, maar dat hoefde ook niet meer want er kwam een grote Opel aanrijden en dat bleek de vervangende aanwinst van Danny Half Watje te zijn die mij na het uitstappen nog eens uitlegde dat spul nog
niet optimaal functioneerde en hij daarom wat minder verstaanbaar was. Het was dus echt waar en hij stond er toch maar mooi weer. En zo veranderde een ijskoude cake, warme chocomel, koffie en thee vos voor 'slechts' 3 deelnemers, toch
weer in een reguliere maar mooie Streekvos editie. Bij het uitschakelen en naar de auto brengen van het aggregaat werd ik geholpen door Mitch welke deze naar de auto bracht voor mij (dank je wel topper!). Hierdoor kreeg ik de kans nog eens over de weidse
besneeuwde vlakte te kijken als een soort afscheidsceremonie en ondanks mijn door en door koude lichaam (ik had mijn doorwerkjas aan moeten doen en niet deze Chinese 'winter'jas) kreeg ik een warm gevoel van binnen omdat ik even met mijn gedachten terug
werd gehaald naar die koude winters van 1997 en 1984 waarin ik als kind het plan had gemaakt om een omroepradiostation (muziekzender) te beginnen. Peinzend door de ramen van de benedenverdieping in het ouderlijk huis zag ik buiten de
strooiwagens rijden en jonge kinderen sleeën over de voetpaden. Als 13 jarige had ik een goed uitgedacht plan gemaakt, wat ik 2 jaar later ten uitvoer bracht met wat pubervrienden (ik was zelf dus ook pas 15 jaar) en het zou tot begin jaren 90
een succesformule blijken. Ik stopte toen zelf omdat het te heet onder de voeten werd, want het was een illegaal radiostation. Ik had in die tijd tekort tijd om mijn vrienden allemaal aandacht te geven, ze stonden dagelijks bij mij aan te bellen
om in mijn zelfgebouwde primitieve studio met muren van goudkleurige spiegelende folie en toen nog met cassettedecks en een tapedeck als standaard onderdelen van een radiostudio uitrusting mee te luisteren naar de muziek uit die tijd (jaren '80).
Een nummer wat voor mij de rest van mijn leven gekoppeld zit aan één van die memorabele dagen is 'The Way it is' van 'Bruce Hornsby and the Range', een popsong met een prachtig pianospel aan het begin.
En zo was het weer deze avond vele jaren later en tegenwoordig onvrijwillig alleen levend op amper 14 km van waar mijn ouderlijk huis stond, na veel omzwervingen door Nederland en een te dynamisch leven. Je begint een radiovos avond vol vragen
en verwachtingen, maar het loopt weer totaal anders. Maar wel dit keer hartstikke positief en prettig. Precies zoals ik het graag beleef. Maar wat je ook bedenkt en niet alleen met radiovossen, het gaat altijd anders... Dus hoe de media ook
probeert ons bang te maken met bullshit over dreigende oorlog, armoede, stroomuitval, noodpakketten en noodweer... Ze zwammen want ze weten niet wat het leven nog brengt. Dat weet helemaal niemand. Daarom vind ik het fijn voor jullie steeds
weer op een onbevangen wijze en gewoon omdat het kan, een radiovos te organiseren waar steeds weer oude bekende en nieuwe enthousiaste deelnemers naar toe komen. Laat het leven gewoon zijn wat het is want je hebt er toch geen invloed op.
'That's just the way it is' en dat wist Bruce Hornsby al in 1981, het jaar dat zijn wereldhit de hitlijsten (ook die van Nederland) aanvoerde.
De volgende Streekvos is er ter vervangen van de ATV (Amersfoortse Trapkar Vos) op zaterdag 24 januari 2026 vanaf 20:00u op 26.965 Mhz FM (CB kanaal 1).
Het draaipunt is dan Carppoolplaats Baarn Noord / Soest (A1 afslag 10, a/d Zandheuvelweg) of [P] Honswijck aan de A1 bij Muiden.
Misschien tot dan!
S-rapporten:
S9 Alphen a/d Rijn (hoog)
S9 Amersfoort (heel hoog).
En keihard in de auto bij Danny Ronde Venen want die stond om de hoek (...)
Binnenkomers 09-01-2026
Locatie: Oukoop (onder A2), Nieuwer Ter Aa
(Start signaal: 20:31u)
1. Danny Ronde Venen & buurman uit Mijdrecht (20:51u)
2. Bart & Moena uit Nederhorst Den Berg / Mijdrecht (21:05u)
3. Mitch uit Hoofddorp (22:00u)
4. Dave uit Amsterdam Noord (22:13u)
5. Danny Half Watje (Feestvos) uit Krimpen a/d IJssel (22:17u)
|
