|
Het Klaphek, Nieuwegein Zuid Stress, het is voor niemand goed. Maar ik (Arno van de Radio) had het wel even flink te pakken op vrijdagavond 10 oktober 2025... Het plan was de 1e 'officiële Streekvos Nederland 2.0 radiovos neer te zetten op een plek waar je als radiovossenjager het heen en weer en pest in van krijgt, maar zo ging het niet. Ik had tot 2x toe de apparatuur (ons witte 'Cabinet' kastje met inhoud) uitgebreid getest en de koeling van onze apparatuur aanzienlijk verbeterd, al was die eigenlijk voldoende. Dat wordt staat bij mij gelijk aan 'Niet goed genoeg' dus ik wilde het beter doen, wat mij ook uitstekend gelukt is. Ik vergat alleen alle spullen weer samen in te pakken (microfoon en zo, maar wist dat pas toen ik het echt nodig had...).  Aangekomen op de bedoelde plek zat hier een oost Europeaan (waarschijnlijk illegaal) te vissen (zeg maar stropen, want als bijna geboren sportvisser herken ik die lieden zo wel). Hij had zijn bestelbus pontificaal op de grasdijk gezet en zo dat er geen mens meer langs kon. Aan zijn houding was te zien dat het niet iemand was waar je even gezellig een praatje mee gaat maken. Dat heb ik dan ook niet eens geprobeerd. Slimme mensen zouden dan besluiten meteen een andere plek te gaan zoeken, maar niet ik. Ik ging eerst nog even met Rob allerlei alternatieven om hem heen bekijken waarbij Rob waarschijnlijk dacht dat ik die plekken als doel had, maar geen van allen hoor (...). Dus na wat heen en weer gepraat en geloop besloten we te vertrekken en een alternatieve plek te zoeken. Ik heb er elke avond minimaal 2 in de buurt klaar (zo was het vroeger ook al) maar deze avond had ik ook dat niet geregeld. Dus toen begon datgene wat je als radiovos op je vosavond niet wilt... zoeken naar een alternatief. En je raad het al, dan gaat de tijd tellen (omdat we om 20:30u in ons geval signaal moesten neer zetten) en zit opeens alles tegen... Plek 2 die voor de hand lag bleek veel te ingebouwd te zitten. Waren we daar gaan staan dan kwamen we de straat niet uit. Plek 3 bestond helemaal niet meer (dat was een keihard zandpad vanaf een zeer makkelijk te bereiken plaats, maar dat hele pad lag er niet meer. Plek 4 die voor de hand lag was 10 minuten aan een kwartier verder en het was inmiddels 19:30u dus de onrust in mij begon zich al te laten gelden. Aangekomen in de wijk kon ik de toegang niet vinden, die bleek er voor auto's ook niet meer te zijn en het ooit openbare parkeerplaatsje lag nu ingesloten tussen hekken en was privé terrein van een vereniging geworden. We stonden amper voor dat gek of een halve dwaas die daar blijkbaar toevallig langs kwam en aan die vereniging verbonden was, vroeg achterdochtig wat wij daar te zoeken hadden. We legden ons plan uit en hij wees ons een alternatief op nog geen 200 meter verder. We begonnen net blij te worden toen we ontdekten dat ook dit hem niet werd, want dit was een veerpontsteiger waar met moeite één auto op kon draaien en die was sowieso alleen toegankelijk voor fietsers en voetgangers. De door mij bedoelde plek lag aan een zijpad (nou ja, een karrenspoor van ruim 300 meter of zo) van dit weggetje waar wij dus sowieso niet op mochten komen en onze deelnemers dus ook niet. En dat is bij ons de regel helder en bindend: Afgewezen! Uiteindelijk werd het paniek omdat de tijd enorm begon te dringen en ook de hoge bomen die daar ook stonden op een grasveld geen relaas boden. Die stonden namelijk nog geen 20 meter van woonhuizen, er was geen parkeergelegenheid en ook over een grasveld in de bewoonde wereld horen geen auto's te rijden. En Streekvos Nederland staat niet tussen huizen, maar op rustige plekken waar we niemand tot last zijn. En zo wist ik er nog maar één in de buurt, dus werd het zien dat we daar weg kwamen uit die woonwijk die naar de afgekeurde plek had geleid,over 2 bruggen, door de buitenwijk, onder de autosnelweg door en dan op hoop van zegen (want waar we nu kwamen wist ik niet zeker of we daar wel konden staan, omdat ik deze plek alleen van het vissen (dus niet van het vossen) kende. Maar zonder geluk vaart niemand wel en om 20:00u aangekomen bleek deze plek alle verwachtingen ruim te overtreffen. Hier komt het verhaal...  Op vrijdagavond 10 oktober 2025 belandde de Streekvos na veel toestanden zonder goede afloop op een donker stukje asfaltweg wat een zijstraatje is van de Lekdijk bij Nieuwegein Zuid (aan de andere kant van de autosnelweg A2, rechts dus vanaf Utrecht gezien). Ik wist hier een parkeerplaats voor een rioolzuivering installatie en een gemeente overslagplaats, maar God behoedde ons voor deze plek want waterzuiveringen kunnen verschrikkelijk stinken. Gelukkig was na alle ellende eerder die avond het geluk nu wel met ons, want wat Google Maps ook niet eens wist is dat er in een hoek van deze parkeerplaats nog een weggetje (veel smaller) achter door liep en nog een aardig eindje ook. We kwamen uiteindelijk op een plekje uit pal voor de deur van een volkstuinvereniging waar het weggetje nog een haakse bocht maakte en toen daadwerkelijk pas eindigde. Maar met de wetenschap dat hier een paar prachtige bomen voor de mast stonden met een verbreed stukje weg er achter waar de auto mooi kon staan en ook een beetje in de luwte (achteraf stond er deze avond helemaal geen wind maar goed) besloten we ook vanwege de tijd hier te blijven staan. Je weet als radiovos toch wel dat deelnemers als ze hier eenmaal zijn het weggetje uit rijden tot de ze ons gevonden hebben, of dat nou hier was of 50 meter verder. En deze plek had ook iets moois in zich (afgezien van dat ik toch wel een knus plekje vond voor poldergebied en daar houd ik wel van, zo'n sfeertje...) namelijk wijds uitzicht tot op de streekweg (N210 IJsselstein - Schoonhoven) en de grote zendmast 'Lopik' te IJsselstein. Maar ook tot op de Lekdijk die kronkelend langs de rivier loopt en bovenlangs het dorpje Lopikerkapel. We konden dus de polderweg tussen IJsselstein en het dorpje zien en dus ook of daar activiteiten plaats vonden. En zo geschiedde dan ook deze avond... Overigens stonden we voor de deur van amateurvolkstuinvereniging 'Ons Genoegen - Het Klaphek' en vanaf de gelijknamige weg aan de ingang loopt het weggetje gewoon door tot hier bij de volkstuinen, alleen volgens Google Maps ligt er alleen een fietspad tussen, wat dus een valkuil is... Behalve dat dit een knus plekje was door het flauwe licht van onze apparatuur en Rob's lampje waardoor we de omgeving zo goed konden waarnemen, was dit verder ook een aardedonkere plek midden in de velden. Echt een supermooie plek om als radiovos te mogen staan eigenlijk. Het enige minpuntje was dat de veldsterkte meters die Rob uit de rijdende elektronicawinkel (zijn auto) toverde, beiden overtuigend aangaven dat de veldsterkte hier ook zonder ons signaal vrij sterk was (we zaten onszelf dus eigenlijk zachtjes te grillen onder de kern (of één van de eerste ringen minimaal...) van 'Lopik', de zendmast die zo'n 800 meter hemelsbreed van ons af stond. Je zou er maar onder wonen in IJsselstein (...) maar goed.  Om klokslag (we hebben geen klok gehoord overigens maar zagen het op mijn telefoon) 20:30u ging het signaal er in en dat leek prima te gaan. Vermogen in orde, swr ook. Ik had alleen net ontdekt dat ik de microfoon vergeten was net als de reserve microfoon en een meervoudige 230v contactdoos en mijn leesbril wat het aflezen van de display van het zendbakkie ook niet echt makkelijk maakte, want ik zie tegenwoordig geen steek meer zo lijkt het. Het ging in de eerste instantie goed, maar na een enkele beep, kwam ik er achter dat ik op de verkeerde frequentie terecht was gekomen door een onbekende oorzaak. Dus terug gezet en verder gaan, maar toen ik de Streekvos wilde aankondigen en de deelnemers goedenavond wilde wensen, kwam ik er achter dat de microfoon die ik wel in de Streekvos kist gevonden had niet meer moduleerde (vlak daarvoor overigens nog wel...). Dat lieten we eerst nog één beep zo, maar toen stopte de foxbeeper zelf ook met geluid uitzenden. En toen sloeg door de vermoeidheid en de stress welke eerder die avond zijn tol al had geëist van mij definitief de stress toe. Ik had geen idee meer wat ik moest doen om het euvel te verhelpen en nadat hij een kribbige Arno over zich heen had gekregen (terwijl hij er ook niets aan kon doen natuurlijk) greep Rob in en zette zijn set in (net als de eerste testvos). Dat ging ook maar even goed want een tijdje later had ook Rob's set geen modulatie meer uit de microfoon. Toch ging het ook enige tijd goed en later op de avond ook weer. P.S.: Ik heb zaterdagmorgen onmiddellijk een onderzoek willen starten waarom de boel van mij er mee stopte, maar tot mijn stomme verbazing werkte alles gewoon goed. Ik ben er dus nooit achter gekomen waarom de modulatie van zowel de microfoon als de foxbeep stopte (er zit wel een VOX op het bakkie, dus misschien was dat het maar dat is geen verklaring voor dat Rob's set ook tijdelijk stopte met moduleren...). Hoe dan ook, ging de vosavond verder en na een 3 kwartier tot een uur schat ik (want deze avond was ik er niet meer echt bij) zagen we duidelijk koplampen aan de rand van de streekweg langs IJsselstein. Iemand stond rondjes te draaien en toen ik dat over de zender aangaf en om wat handelingen vroer reageerde de bestuurder van het voertuig, dus wisten we nu zeker dat de eerste in de buurt was. Maar die moest nog wel gaan uitvinden hoe bij ons te komen. Het was ofwel linksom, via Lopikerkapel, ofwel rechtsom, via de parallelweg met oprit van de autosnelweg A2 bij de afrit Nieuwegein-Zuid. Het duurde nog een tijdje maar niet lang voordat het vosteam ons gevonden had. Het bleek Danny Ronde Venen (v/d SSVA kettingvosclub van zaterdagavond) te zijn, inclusief bijrijder. Direct achter hem kwam er ook een gezellig stel in een bestelbus binnen, dat was Bart uit Nederhorst den Berg met de jongedame wiens naam ik even kwijt ben (slordig, ik weet het, excuses).  D4eze twee gaven meteen wat leven op deze vrij snicky Streekvos Nederland radiovos locatie en dat was wel nodig ook want van mij kwam het niet en Rob was al zoals gewoonlijk druk aan het lopen met koffie en thee. Toen besloot ik mezelf ook eens nuttig te maken, door wat onzin over de frequentie uit te kramen (wat is er nuttig aan?). Maar verder kwamen er geen auto's meer binnen. Wel was er iemand steeds hetzelfde riedeltje aan het uithalen op een bepaalde plek op de Lekdijk waarvan ik zeker weet (ik heb dat zaterdag avond (toen was ik er ook ten tijde van een SSVA avond) nog speciaal gecontroleerd) dat daar niets ligt dan alleen een ingang van een watervang (een laag gelegen weiland dat dient als uitwatering als de Lek hoog staat). Tot 12x toe draaide daar iemand in, om vervolgens te keren en weer weg te gaan. We hebben nooit geweten wie dat was, want Collin en navigator Femke (team 'Spookrijder Jr. dank voor de foto's) waren het niet en Mitch uit Hoofddorp was het ook niet zo bleek achteraf.  Ja, het duurde geruime tijd voordat Spookrijder Jr. verscheen en die vertelde zelf waarom. Ze hadden nogal rondjes zitten draaien maar niet naar ons. Dat was dus weer een vosavond 'Lastig te vinden' voor het team Spookrijder Jr. maar niets vergeleken bij wat Mitch uit Hoofddorp overkwam. Die nam een afslag te vroeg en zat zich toen het heen en weer te harken in Nieuwegein waar hij zelfs even dacht dat we misschien in een daar gevestigde open parkeergarage binnen waren gereden en boven op het parkeerdek stonden. Nee Mitch, daar zijn wij niet zo vak tenzij bijvoorbeeld het weer ons dwingt. Maar deze avond zag de lucht zoals meestal er heel onnatuurlijk grijs uit, maar regen bleef weg. Dus het was echt geen drama avond hoor, naast dat ik nogal gestresst was. Dat had ook te maken met de week hiervoor. Opeens moest ik afscheid nemen van mijn witte autootje, een heerlijk rijdende Chevrolet Spark waarmee ik meerdere keren 1e werd bij radiovossen en waarmee ik diverse keren nar het buitenland ben geweest. Een heerlijk autootje wat ik liefkozend mijn 'Sparky' noemde, maar waar ik afgelopen week plotseling afscheid van moest nemen door een zeer kostbaar defect. Ik heb inmiddels een andere auto zoals deze avond de binnenkomers op de Streekvos locatie konden zien, maar ze konden ook horen dat er nog een probleem is met een sensor wat nog gerepareerd moest worden... Sparky is inmiddels mee genomen door een koper die deze bijna gratis heeft gekregen maar wel heeft beloofd mijn lieve blonde meisje weer werkend te maken en een nieuw leven te geven. Rest mij nog te vertellen dat ruim na de eerste 2 het team Spookrijder ons vond en na wat hulp (maar zonder te zeggen waar we stonden) ook Mitch. Het werd deze avond iets later dan de vorige Streekvossen (testvossen) wat ongetwijfeld ook te verklaren was aan het feit dat we dit keer aan de zuidzijde van ons gebied stonden, terwijl de rijders uit het oosten, westen en noordoosten kwamen. Die hadden dit keer dus een wat langere rit te rijden. Maar gezellig was het wel. Het waren misschien weinig binnenkomers, maar zoals Rob en ik dan tegen elkaar zeggen: 'Dat heeft ook wel zijn charme, dus daar hebben wij geen moeite mee.'. En zo eindigde een avond die stressvol en ongelukkig voor mij en Rob begon, hartstikke plezierig en als voor herhaling vatbaar (zonder dat eerste stukje bedoel ik dan hè (...) Wij danken de deelnemers voor hun bezoek aan onze radiovos en zien hen (en ieder die wil) graag weer terug op vrijdagavond 14 november a.s.. Dan staan we op een heel andere plek maximaal 30 km rond Utrecht en ook weer in een heel andere omgeving. Dat is plechtig beloofd. Mocht je er nog geen genoeg van hebben (dat doet ons deugd natuurlijk) en deze maand nog een keer de Streekvos willen tegenkomen, dan kan ik verklappen dat wij tussen nu en 3 weken nog een keer een radiovos neer zetten. Hoe en wanneer laten we nog weten, ook dat is plechtig beloofd. Binnenkomers 10-10-2025 Locatie: Amateurtuinders vereniging 'Ons Genoegen', Het Klaphek, Nieuwegein 1. Danny Ronde Venen (uit Mijdrecht) 2. Bart met aanhang (uit Nederhorst den Berg) 3. Spookrijder Jr. (uit Putten) 4. Mitch (uit Hoofddorp) |