|
Radioweg, Nederhorst den Berg Vanaf een locatie ergens tussen Ankeveen en Nederhorst den Berg kwam een vrij hard signaal met een aparte radiovosbeep... die van de Streekvos. Dat het signaal vrij hard was moest haast wel, uitgaande van wat het nieuwe digitale swr power metertje van de Streekvos aangaf en de reacties op onze uitzending lieten al kort na de start ook geen twijfel bestaan. De hele avond stond het metertje bijna onveranderd op swr: 1:1.17 (dus muurvast 1:1.1) en voor het zendvermogen gold exact hetzelfde. Er was dus duidelijk iets veranderd sinds vorige week na 46 min. de liniear uitschakelde, nadat deze eerst branderig was gaan ruiken (oververhitte weerstandjes). Die 24v liniear ligt te wachten op reparatie (ik wacht op materiaal). Deze avond hadden wij een 12v linieare versterker in het Streekvoskastje zitten (ja, ik bezat er 2 want op 1 been kun je niet leven en nooit op 1 paard wedden... zeker niet als je spullen 2ehands zijn). Deze liniear deed het dus net zo goed als de andere het slecht had gedaan, met als enige kanttekening dat deze wel erg heet werd (vind ik). Dat is vrij normaal bij een 12v model dat vol aan de bak moet. Ik had hier mede door de nadrukkelijke waarschuwing van Rob de Bopper (hij was er ook weer bij vanavond) al rekening mee gehouden en hierom een gigantisch hard blazende 12v ventilator vol op de liniear geplaatst (dus over het hele koellichaam heen, van voor tot achter en van links tot rechts). Zodra de schakelaar van de liniear ingeschakeld werd, leek het wel of er een ruimteschip landde (...) maar de hete lucht werd efficiënt en permanent afgevoerd. Wellicht heeft dit er ook toe bijgedragen dat we de hele avond stabiel zendvermogen hadden. En natuurlijk ook het feit dat in deze liniear wel alle onderdelen aanwezig waren... :-) (in de vorige bleken achteraf 2 onmiskenbaar belangrijke weerstanden te ontbreken). En dan nog die stabiele swr natuurlijk, want dat was vorige week ook niet echt om over naar huis te schrijven (of te appen, te mailen...).  Deze goede swr was het gevolg van 2 wijzigingen t.o.v. vorige week: Ten eerste waren we ruim op tijd en hadden dus tijd de antenne goed af te stemmen. Dat begon nogal chaotisch (zoals het regelmatig in mijn hoofd is). Ik had blijkbaar bij het plaatsen van de vervangende liniear in het kastje de tussenkabeltjes van ANT en RTX achter op de liniear omgekeerd van plek (...) want bij de eerste test kwam er geen swr waarde op de meter. Ik had het zelf wel snel door, schroefde het halve kastje uit elkaar, keerde de kabeltjes achter op de liniear om en toen kon het mooie werk beginnen. En mooi was het. Verandering 2 was namelijk dat ik een advies van de Gooise Vos had aangenomen (als je er 13 jaar uit bent moet je naar goede raad luisteren en dat is sowieso meestal een goed idee). Stephan & Marco uit Hilversum hadden mij geadviseerd (net als zij zelf deden) het topdeel van de Antron 99 antenne te vervangen voor een 'Firestik FS-99' top. Voordeel 1 (en noodzakelijk) is dit: Dan kan de antenne wel goed 1:1 worden afgesteld. Voordeel 2 (en heel fijn): Een 5/8 afstraling gaat bijna horizontaal (i.p.v. met een parapluboog zoals een 1/2 golf antenne als Antron 99 standaard is, doet). Een horzontale afstraling betekent eigenlijk "Zo ver de horizon reikt' en dat was dus de hoofdreden van de het harde signaal in de wijde omgeving. Persoonlijk ben ik nooit een fan geweest van 1/2 golf antennes en heb er dan ook maar weinig gehad, dus ik had sowieso al reden het advies op te volgen. En toen vorige week bij testvos 1 de swr niet lager dan 1:1.7 wilde zakken, wist ik wel 100% zeker wat mij te doen stond. Ik dacht ook nog een aan een 5/8 aluminium antenne, maar dan krijg je weer andere toestanden zoals door scheurende zaagsnedes, knappende of dol gedraaide klemmen en het gaat 50% terug in versterking wat natuurlijk dan een enorme stap achteruit is. Ik besloot daarom de Antron te upgraden met een 'Firestik FS-99' maar wachtte te lang met deze te bestellen. Toen restte mij afgelopen donderdag niets anders dan het ding zelf maar op te gaan halen bij een leverancier in Friesland, Drenthe, Brabant of Limburg. Uiteindelijk had alleen een leverancier in Drenthe het ding nog op voorraad liggen en die werd het dus. Donderdag was dus goed besteed... nou ja, 27 graden. Ik dacht dat ik dood ging van de hitte, want de airco van mijn auto is een geruime tijd defect en reparatie kost de prijs van een Streekvos set. Maar volhardend als ik ben (...) kwam ik 's avonds thuis in Krommenie (NH) met een gloednieuwe 'Firestick FS-99' top voor de Antron 99 welke nu dus in een 5/8 golf antenne ging veranderen.  Het kostte even wat tijd om deze TLC (= Top Loaded Coil, een antenne met een spoel in de top) goed afgesteld te krijgen, maar toen hadden we dus wel een 5/8 golf met afstraling 'zo ver de horizon reikt' (...). Was het maar waar :-) Maar deze afstraling kwam vanuit de top en niet vanuit de voet en van 1/2 golf naar 5/8 is signaal kwalitatief gezien altijd een gigantische upgrade. Dus ook hier mee werd (nogmaals) verklaard waarom het signaal deze avond zo veel harder was dan de week er voor. We waren bijvoorbeeld zowel in Alphen a.d. Rijn, als Zaandam, als Maarssen, als ook in Amersfoort goed te horen. Dus ik geloof dat dit weer op een echte Streekvos begon te lijken. En zo wordt het primaire doel van een testvos helemaal duidelijk, net als het belang van dat je goed advies aanneemt als je dat krijgt.  Op bovenstaande foto is de man in het groen die je op de rug kijkt, Dirk uit Maarssen. Tot onze spijt kregen wij vrij kort na deze vosavond van de familie het trieste bericht dat Dirk na een ongelukkige val van de trap overleden was. Rob kende Dirk al langere tijd en ik (Arno) nog maar kort. Maar dat was wel lang genoeg om zeker te weten dat Dirk een sympathieke kerel was en dat er met Dirk een geliefde zendamateur en radiovossenjager verloren is gegaan. R.I.P. Dirk. Vrijdagavond 15 augustus 20:30u en de antenne staat op 'slechts' 13 alu buizen (ik heb er nog niet meer) en een anderhalve meter hoge nog ingeschoven schuifmast (totaal nog geen 15 meter hoog) maar bijna uit de kruin van een klassieke Eik. De top en het middelste deel steken wel boven de boom uit wat nodig is omdat hier nu de afstraling grotendeels van komt en hier omheen dus geen objecten in de directe nabijheid mogen zijn, zoals bijvoorbeeld boomtakken (daar zit vocht in en dat geleid en verstoord dus de afstraling van de antenne). Ook de omgeving waar wij stonden was hoofdzakelijk plat en wijds, dus het signaal had alle ruimte en werd door de diverse meren, kanalen en moerassen in de regio(Wijdemeren, dus Ankeveense Plassen en Nederhorst den Berg) goed 'gedragen'. Een soort van ideale omstandigheden om te zenden dus, wat zeker ook positieve invloed had op het bereik. Maar volgens de binnenkomers was dit ook vooral een lastige plek om te bereiken via peilen, omdat er geen enkele weg rechtstreeks naar de plek loopt waar wij stonden en er ook geen snelweg in de buurt ligt. Daar komt dan nog bij bij de invloed van de meren, want grote water of staalmassa's hebben vaak de neiging signaal 'te bundelen' en 'aan te trekken' waardoor je eerder op een meer peilt dan op bijvoorbeeld een betonnen plein. Missie hartstikke geslaagd dus en dit door (veel) beter werkende apparatuur, een mooie en lastige plek en ook nog het weer wat mee zat. Maar die akelige bloedzuigers (muggen) waren er wel weer, al lieten ze gek genoeg mij deze avond met rust (dat is meestal niet het geval). Wel werden anderen, waaronder Danny Ronde Venen, behoorlijk lastig gevallen door dit zwevende tuig. Nou heeft Danny de eigenschap heel nuchter te redeneren en dat is soms best wel grappig vind ik. Toen ik medeleven toonde en zei 'Ik wordt ook vaak gek gemaakt door die bloedzuigers' antwoordde hij ijskoud: 'Ach, ze moeten ook eten!' :-) Maar hij was in ieder geval nummer 1 die ons vond. De 'echte' nummer 1 had namelijk geen mogelijkheid te vossen en omdat hij bij hem thuis hoorde dat wij niet ver weg waren, kwam hij even op de scooter een bakkie koffie halen. Kijk, dat waarderen wij natuurlijk. Dat was overigens Marco van de Gooise Vos uit Hilversum (hij kwam dus 'telefonisch' binnen). Danny Ronde Venen (van de SSVA) was dus tweede maar die had wel echt zelf gezocht en toonde mij een werkelijk prachtige digitale S meter in zijn auto, waar hij langere tijd mee aan het stoeien was geweest maar hem uiteindelijk zelf aan de praat had gekregen. Ik was er wel een beetje jaloers op! Nee natuurlijk niet :-) maar mooi was deze meter wel en het ding liep geweldig mooi en rustig op en af ook. Top dingetje.  Testvos of niet, er verscheen na enige tijd ook een 3e binnenkomer en dat was Dirk uit Maarssen (alleen). Goed bezig Dirk! En zo ook Arthur uit Leusden met zijn leuke kleine hondje in zijn VW Touran. Hij had wel last van een storing op zijn ontvangst vanaf de auto (een vaak gehoorde klacht). Rob en ik adviseerden hem een korte massieve massadraad van de wand van zijn bakkie naar het dichtsbijzijnde volle massapunt in de auto te leggen (dat is meestal een dikke bout linksonder het stuur bij het spatbord van het linker voorwiel (hier komen meestal veel massadraden van de auto samen). Ook is het in zo'n geval handig de kabel van de microfoon te controleren of de afscherming (het grijze metalen omhulsel onder de buitenmantel van kunstof) wel goed onder de klem van de stekker zit. Het zou niet de eerste microfoon zijn welke storing van buiten op pakt (...). We hopen dat Arthur van dit vervelende probleem verlost gaat worden (nb: zaterdagavond meldde Arthur het probleem te hebben opgelost). In de Whatsapp groep 'Vossenjacht Nederland' (waar de meeste radiovossen hun activiteiten aankondigden) meldde ook Mitch uit Hoofddorp welke vorige week al na 11 minuten naast ons stond, dat hij ook kwam rijden maar tot onze verbazing was hij er nog steeds niet. Dat had wellicht ook te maken met de afstand want we stonden nu natuurlijk veel verder van Hoofddorp af. Maar nee hoor, hij kwam toch en vertelde dat hij strategisch gedacht had 'Ik ga middan in Utrecht staan want dan sta ik ook precies in het midden van de Utrechtse Ringweg en is mijn afstand tot de radiovos in alle richtingen het kortst'.  Strategisch goed bedacht, dat zeker, maar Mitch had over het hoofd gezien dat Utrecht een onwijs drukke studentenstad is waar het aan het begin van het weekend (en zeker op zomer avonden) hartstikke druk kan zijn. Hij had dan ook - zo vertelde hij - de grootste moeite die stad eerst uit te komen (...). Maar een enthousiaste radiovossenjager laat zich niet vangen en Mitch is dat, dus uiteindelijk verscheen hij toch gewoon bij de Streekvos en werd dus de vijfde binnenkomer. Net als vorige week hielp hij ons met opruimen door hier en daar bij te lichten en toonde ook nog één van zijn kwaliteiten, te weten 'haviksogen'. Toen ik in het donker het aggregaat probeerde uit te schakelen, kon ik de aan en uit knop niet meer vinden. Die bleek in het hoge gras en de brandnetels te zijn gevallen omdat het schroefje waarmee deze vast zat verdwenen was. Rob zoeken, ik zoeken, maar het was Mitch die in een tiental seconden het ding al zag liggen. Toen moesten Rob en ik nog 2x kijken. Rob en Mitch wilden ook het schroefje vinden, maar ik ging er vanuit dat deze al veel eerder verloren was gegaan en dus niet op deze plek zou liggen. Toen bleken de twee ook nog kraaien te zijn, want om de beurt zagen ze iets glinsteren in het licht van hun lampen, maar het schroefje was het niet. Ik zag helemaal niets liggen (...). Inmiddels zit er weer een nieuw schroefje in het aggregaat en is het apparaat weer helemaal in orde. Opmerkelijk: Vorige week moesten Rob en ik 3x rennen omdat de brandstoftank van het aggregaat leeg bleek te zijn, maar deze week was 1x tot de strot toe vullen voldoende. Het ding heeft aan 1 stuk gedraaid. Ik was het bijna vergeten te delen (omdat dit een goede tip voor iedereen is) maar Rob had ook nog een goed advies aan mij. Ik ben namelijk iemand die meestal de hoofdprijs trekt (...) bij de kleine lasten in het leven (je kent het wel: tegen de punt van je bed lopen, je hoofd stoten, iets uit je handen laten vallen... dat soort dingen). Ik had (voor de zoveelste keer) in de brandnetels gegrepen en dan zit je met dat irritante tintelende gevoel, wat sommige mensen amper schijnen te ervaren. Bij mij kan het soms wel dagen aanhouden (...). En wat zegt Rob doodleuk tussen neus en lippen door? 'Heb je ducttape?'. Ja natuurlijk hadden we dat, want daar zetten we de antennekabel mee aan de mast vast. Rob zei 'Daarmee trek je de haartjes van de brandnetels uit je huid en dan ben je van het getintel af...'. Huh? En dat hoor ik nu pas op mijn 54ste levensjaar terwijl ik al vanaf mijn kinderjaren dit irritante probleem heb? Dus ik meteen ducttape op mijn handen plakken en lostrekken als een volwaardige vrouw welke haar benen aan het harsen was. En wat denk je? Toen we nog geen halfuurtje later in de auto stapten voelde ik al niets meer! Halleluja Rob! Dat was advies met een gouden randje!  Maar was dit het dan voor deze avond? Nou nee, want na de 5e binnenkomer (Mitch) kwam er na enige tijd nog een auto aanrijden. Dit waren geen radiovossenjagers, maar BOA's, bos wachters, welke toezicht hielden in dit gebied. Een van hen vertelde mij dat een betonnen object een meter of 20 van de Streekvosplek achter een hek, een betonnen bunker was. Hierin schenen nogal eens activiteiten plaats te vinden welke niet echt oké waren en daarom deden zij hier regelmatig hun ronde. Maar ze hadden nog nooit deze Streekvos vertoning gezien. Oké... dan kwamen ze dus 23 jaar te laat, want al in 2002 hadden wij ook aan deze weg gestaan (d.w.z. ik met Angelique, sinds 25 jaar mijn naaste vriend in vrouwelijke uitvoering) een stuk verderop, naast het gebouw van het Agentschap Telecom (wat tegenwoordig elke 4 jaar van naam veranderd geloof ik). Ik gaf de BOA daarom het adres van deze website en hij gaf mij zijn kaartje zodat ik hem kon bereiken mocht ik nog eens in de buurt staan en onzuivere zaken waar nemen. We hebben dit in het verleden met politieagenten ook zo gedaan (telefoon nummer noteren) en daadwerkelijk ook kunnen bijdragen aan criminaliteitsbestrijding, meerdere keren ook. Dat was o.a.eens in Noordwijk (aan Zee) en eens onder het winkelcentrum 'Winkelhof' in Leiderdorp (tijdens de prijsuitreiking van Streekvos seizoen 1 in december 2002). We stonden toen met zo'n 140 à 150 man in die parkeergarage en toen kwam een vaag figuur met haast langs. Even later stonden er 9 agenten om ons heen welke niet voor onze bijeenkomst bleken te komen. Na wat uitleg wat we aan het doen waren kwam de vraag of we hem gezien hadden en wezen de agenten de richting waar 'Duistere Willem' zich in begeven had. Later bleek de crimineel inderdaad te zijn aangetroffen en opgepakt een stukje verderop. In Noordwijk waren wij ooit midden in de nacht verstopt in een donker hoekje naast een bedrijventerrein en ik vertelde de BOA van Wijdemeren deze avond hoe wij van de Streekvos er omgewild getuige van waren geweest hoe een vaag tweetal in een veel te dure wagen voor een loods stopte en daar binnen drongen zonder dat zij wisten van onze aanwezigheid een stukje verderop. Dus toen er politie bij ons kwam om vragen te stellen wat wij aan het doen waren gaven wij hen het oprechte advies eerst eens bij dat bedrijf te gaan kijken. Dat werd na enige observatie begrepen en portofoon verkeer volgde. Kort daarna omsingelden meerdere politie koppels het bedrijf, gevolgd door 2 aanhoudingen en het wegzetten van een veel te dure BMW. En dat midden in de nacht terwijl wij van de Streekvos dachten nog meer zoekenden naar ons binnen te krijgen. Die zoekenden zijn nooit meer gekomen want die waren er simpelweg niet, maar wij hadden op de eretribune van een mooie voorstelling gezeten... :-)  Rest mij nog te vertellen dat we weer veel mooie S-rapporten hebben gehad deze vrijdagavond, zoals die van Mario uit Alphen aan den Rijn die ons zelfs midden in het centrum van die stad hoorde. En ook kwam Tage uit Amersfoort er nog even uit. Hij is een voorbeeld voor vele domme mensen die gaan autorijden als ze gedronken hebben. Tage was wel wijzer en meldde dat even tussen de beepjes door. Hulde aan Tage, maar niet aan die idioot die vlak voor ons vertrek nog even als een dwaas over het smalle weggetje en door de flauwe bocht kwam racen in pikkedonker (...). En hulde ook aan Mitch die niet zo handig midden in Utrecht begonnen was aan de zoektocht maar de Streekvos, maar toch binnen kwam en toen zijn kunsten vertoonde met zijn 'Havinksogen' :-). En natuurlijk ook weer hulde aan Rob de Bopper die ook deze avond weer een geweldige steun voor deze Arno van de Radio was bij het afstellen van de nieuw samengestelde Streekvos antenne, het inzetten van één van zijn antennekabels (omdat de Streekvoskabel vragen op riep) en voor zijn altijd gezellige en technische bijdragen tijdens de Streekvos uitvoering. Zo blij mee en daarom heb ik hem gevraagd definitief bij de Streekvos te komen als collega in de uitvoering. Ik weet zijn antwoord al, maar vertel het nog even niet. De meesten van jullie zullen misschien wel hebben mee gekregen dat zijn favoriete vos (welke hij samen met RonPD had opgestart) gestopt is (de ZZV). Daarom gun ik Rob voor de zekerheid nog even bedenktijd extra en vandaar dat ik het nog even voor mij houd.  En er is bedenktijd voor iedereen, want de Streekvos neemt even een pauze en komt in september terug met een 3e en laatste testvos. Dat is niet omdat het nog steeds niet vast staat of de Streekvos inderdaad weer 1x per maand gaat staan, want dat is al besloten: Vanaf september 2025 zal er tenminste 1x per maand een Streekvos editie plaats vinden onder de condities die je op deze website kunt lezen. Maar we willen in september nog even de boel testen want dan is er in de apparatuur weer het nodige gewijzigd. Dus september wordt de 3e (en aller laatste) test-Streekvos editie. Vanaf oktober gaan we 'voor het eggie' (...)  Kortom, er is nog veel werk voor mij - Arno van de Radio - maar dat komt allemaal goed. En de Streekvos is terug en blijft dat ook voorlopig. Ik meld mij weer zodra wij een datum hebben bepaald voor onze derde en laatste testvos. Dan hopen we ook weer op veel S-rapporten en gezellige binnenkomers. Wij zorgen voor de koffie en thee en een goed signaal (denk ik) :-) En o ja, dat zou ik bijna vergeten: Al de foto's hierboven zijn van onze vosplek welke zich deze avond bevond op de Radioweg in Nederhorst den Berg. Niet die plek voor de deur van het Agentschap Telecom (tegenwoordig anders geheten, maar ze zitten er deels nog wel) maar in de flauwe dubbele bocht, vlakbij de oude bunker waar tussen het verharde en onverharde stuk weg een prachtige Eik staat, die voor altijd in de verslagen van Streekvos Nederland is opgenomen. Binnenkomers 15-08-2025 1. Marco (Gooise Vos) uit Hilversum (telefonisch) 2. Danny Ronde Venen (SSVA) uit Mijdrecht 3. Dirk (alleen dit keer) uit Maarssen (R.I.P.) 4. Arthur (met hondje) uit Leusden 5. Mitch uit Hoofddorp 6. BOA's / handhavers, boswachters (you name it) van gemeente Wijdemeren Dit verslag is geplaatst op 16-08-2025 om 16:00u en (3e keer) verbeterd op 25-12-2025 om 11:26u |
[STARTPAGINA]