|
Parallelweg West, Woerden (onder de A12 links v/h het spoor) Soms heb je van die dagen... weekenden... weken dat je even niet lekker in je vel zit, onrustig bent, twijfel zich meester van je maakt en je denkt 'Waar ben ik aan begonnen?' d.w.z. ik heb die dagen... of zoals in dit geval wel eens van die weekenden. Je zou toch zeggen 'Je mag weer een radiovos neer zetten en dat is toch geweldig?'. Ja en dat is ook zo, maar als het weer je op de proef steld omdat je een geweldig mooie en vrij moeilijke vosplek hebt bedacht en het weer totaal niet toe laat dat je deze gebruikt, dan kan dat balen zijn. En als dat weer dan tot het laatste uur voor vertrek naar de radiovosplek twijfel blijft zaaien over wel of geen harde wind en wel of geen harde regen en onweer, dan gaat dat bij mij in mijn brein een eigen leven leiden. En soms zo hevig dat ik er ziek van kan worden... letterlijk! En dat gebeurde deze avond ook. De plek waar ik Rob mee naar toe nam had ik helemaal niet gepland voor vanavond, maar ik kon niet anders dan het zekere voor het onzekere nemen en daarom uit de zuidwester wind en droog gaan staan. Ik wil namelijk niet op mijn geweten hebben dat jullie bij Streekvos Nederland binnen rijden, de autodeur open doet en die meteen uit je handen wordt gerukt en jullie en het interieur van jullie auto drijfnat zijn. Dat was de enige doorslaggevende reden dat we hier stonden deze avond en niet ergens anders... Ik kende deze plek nog van heel lang geleden toen de Haagse Vrijdagavond Vos (HVV) en de Rotterdamse Vos (RdV) hier hun kunsten vertoonden, met uiteenlopende reacties van de deelnemers. Dat was de tijd dat er regelmatig 'slachtoffers' vielen van echte vossenstreken versterkt door het gebrek aan een navigatiesysteem in de voertuigen. Dat was een geweldige tijd... Denkend aan die tijd had ik geen andere overtuiging dan dat het in 2025 met navigatiesystemen en andere inzichten voor de deelnemers geen enkel probleem zou zijn deze plek snel en doeltreffend te vinden. Ik zag het dus niet echt zitten deze avond en besloot elk detail waarmee ik het iets moeilijker kon maken ook tot in de puntjes uit te werken (en Rob was ook vol enthousiasme hierover toen we éénmaal op de plek waren. En dat had op zich al de nodige voeten in de aarde, want wij komen vanuit Amsterdam als wij een radiovos gaan organiseren en alle wegen daar omheen stonden vol met stilstaand verkeerd op 1 na. En Arno v/d Radio zou Arno niet zijn geweest als ik dat ook niet goed onderzocht had vooraf. Rob begreep het niet helemaal geloof ik toen ik zei dat we niet naar de Zeeburgertunnel (Amsterdam Noord / oost) maar naar de Coentunnel (Amsterdam Noord / west) vertrokken. De A9 stond namelijk vol (vanaf knooppunt Raasdorp tot Knooppunt Holendrecht) en de Amsterdamse ring Oost (van Zeeburgertunnel tot knooppunt Amstel) ook. Ik zette in op Coentunnel (ring A10 west) en A5 (richting A4 Schiphol) en dat ging inderdaad file loos goed. Op de A4 bij Schiphol ging ik zuiderlijk richting Leiden en bij Leiden de N11 op en via Alphen aan den Rijn naar de A12 bij Bodegraven. Toen was het alleen nog 3,5 km rechtdoor richting Woerden en bij Nieuwerbrug er af en dan richting Woerden west. En toen begon datgene wat ik niet voorzien had en voor de deelnemers een soort moderne hel bleek te zijn, in het bijzonder voor Mitch uit Hoofddorp die de 1e testvos (die bij die sluis tussen de A2 en Wilnis) nog 1e werd en al heel snel bij ons stond toen...  Bovenstaande schermafdruk van Google Maps laat zien dat het plekje dat ik gekozen had een relatief klein viaduct was onder de autosnelweg A12 bij Woerden west, maar er lagen er nog 5 naast. Ik hoorde later dit weekend dat we ook nog eens keihard waren geweest met ons signaal (o.a. S8/9 op de mobiele spriet op draaipunt Nieuwe Wetering bij Bilthoven langs de A27 en ook S8 basis in Hilversum. En als je zelf niet gereden hebt dan kun je wel indenken hoe het geweest moet zijn als je dan de oorsprong van het signaal zoekt, 100 km/u op de A12 rijd en dan ineens bijna 'volle bak' (meter in de hoek) krijgt om later stilstaand op een afrit en kijkend op je navigatie vast te stellen dat je al 6 (!) viaducten over gereden bent. En niet dat je zegt '6 afritten dus even terug en 1 voor 1 af rijden' maar 6 viaducten, waarvan er 4 vrij lastig te bereiken zijn. Niet alleen omdat het geen afritten zijn (en er maar 1 afrit bij zit) maar ook omdat én de rijbanen gescheiden zijn (dus de vos kan er ook nog tussen in staan) én er nog een parallelweg naast ligt die ook niet alleen maar evenwijdig aan de A12 loopt + een hoogteverschil t.o.v. de hoofdweg kent op de meeste plaatsen. En dan heb ik het nog niet over de wijze waarop je ons - de Streekvos - uitsluitend kon bereiken, want dat was weer een parallelweggetje van de parallelweg en die moest je dan ook nog op door eerst de radiovos 700 meter voorbij te rijden in oostelijke richting (ri. Utrecht) en dan met een sierlijke S-bocht omkeren en omlaag rijden, om vervolgens 2 km terug te rijden in westelijke richting (ri. Den Haag / Bodegraven / Gouda). Dan kwam je 2 kleine viaducten tegen waaronder wij geen van beiden stonden. Desondanks moest je overtuigd zijn van wat je deed en liefst de eerste viaduct (maar de 2e kon ook als je voorzichtig reed) er onderdoor gaan naar de zuidzijde van de A12 en dan weer terug rijden (ongeveer 1 of 1,5 km) in oostelijke richting (ri. Utrecht) over een twijfelachtig op een fietspad lijkend doorlopend oud weggetje naar 'niets'. Het signaal was aan het begin van dit weggetje ongetwijfeld een stuk minder dan op de A12 en aan de andere kant (noordkant) op de parallelweg, maar dit was echt de enige ingang. En pas als je bijna op onze bumper stond, zag je ons pas om de hoek staan. Kortom: Een helse plek om te vinden en dan heb ik de vervelenste nog niet eens genoemd, want het is (natuurlijk) niet alleen aan de andere kant van de snelweg, maar ook altijd aan de overkant. In dit geval betrof dit een spoorlijn met een sloot er naast welke parallelweg west (liggend aan 2 viaducten en daar stonden wij) scheidde van parallelweg oost (die ook aan 2 viaducten lag). Het is dat de regen te grijpen was, anders hadden wij ook nog op één van de harde karrensporen langs de A12 tussen de rijbanen kunnen staan. Kortom, een bijna ondoenelijke shitplek en vooraf had ik hier dus helemaal niet bij stil gestaan, terwijl ik het wel wist. Want in het jaar 2002 had de Rotterdamse RdV het nog bonter gemaakt. Vlak voor je de bocht om kwam en onder 'ons' via duct terecht kwam waar je ons zag staan, kon je rechts van het oude weggetje een grote schaapskooi in een weiland zien staan. In een droge periode in 2002 reed die radiovos zijn bestelbus in deze schaapskooi en toen was de verwarring bij de vossenjagers helemaal compleet. En Arno zou natuurlijk Arno niet geweest zijn als die niet nog een schepje er bovenop had gedaan waardoor er die zomeravond de meest vreemde situaties ontstaan waren daar naast die A12 op het oude weggetje, want ja... toen lag dit er ook al...  We hadden zoals ik al eerder meldde niets aan het toeval over gelaten en goed voorbereid. De antenne stond (bewust) aan de zuidzijde (vlakbij het oude weggetje wat toegang gaf tot onze plek). Die hadden we zo ver in de boom laten staan dat net de spoel van de Firestick 99 top tussen de takken uit kwam (het was achteraf genoeg, getuige de mooie S-rapporten). En het werd aan het begin van de radiovosavond ook al schemerig, dus de antenne was bijna niet te zien en wij sowieso niet want wij stonden onder de snelweg natuurlijk... Mijn theorie was dat de meeste rijders - zo niet allemaal - vanaf de ring Utrecht kwamen (onze draaipunten) en dus t.h.v. Woerden de snelweg A12 af zouden willen. Daar was ook de enige afrit die serieus in de buurt lag en zo geschiedde dus ook. Ze kwamen dan op Parallelweg Oost terecht, aan de overkant van de spoorlijn en het slootje er langs. Dus zagen wij ze daar staan 1 voor 1. En hoewel je dan nog geen 100 meter van ons af stond, was het daar vandaan nog niet zo vanzelfsprekend om bij ons te komen. Want dan kreeg je dus te maken met de parallelweg boven ons langs de A12 en moest je door krijgen dat er nog een (kronkelende) weg naast lag in de diepte welke onder zowel de parallelweg als de A12 door ging op 2 plaatsen. Maar tegen de tijd dat je dat door had, was het signaal zodanig gezakt dat je wellicht twijfelen ging of je nog wel goed reed, niet wetende dat de doodlopende weg waar wij op stonden alleen vanuit die hoek bereikbaar was (...). Maar ja, bij Streekvos Nederland hebben we niet voor niets bepaalde spreuken van vroeger in ere gehouden. De reden is omdat deze gewoon nog steeds gelden... Zo had ik het al over onze eerste (test)vos, die langs de A2 in die Wilnis / Kockengense polder bij die sluis (zie het verslag). Het waren Collin en Femke oftewel het duo 'Spookrijder Jr.' uit Putten welke toen hun avond niet hadden, want ze werden ruimschoots laatste binnenkomers en Femke was nog ziek geworden ook. Mitch uit Hoofddorp reed die avond in minimale duur nr. 1 bij ons binnen. Die had dus duidelijk wel zijn avond toen. Maar hoe anders was dat vanavond, hij wilde zelfs opgeven maar dat laten wij niet toe bij de Streekvos dus werd hij door zowel Rob als mijzelf a.d.v. goede tips en uiteindelijk een gedetailleerde omschrijving van de plek waar we stonden binnen gepraat. En dan dat duo 'Spookrijder Jr.' uit Putten: Die kwamen dik als eerste binnen, ondanks dat ze het verste weg begonnen waren! Wij en anderen hadden Collin een aantal nuttige tips aangegeven na die dramatische avond aan die sluis en deze had het duo 100% ten goede genomen en opgevolgd. Ja dan is er maar één uitkomst mogelijk en zo geschiedde dus ook. Dik nummer 1 binnen. Klasse! Het was aardedonker onder het viaduct waar wij stonden, maar groot was mijn plezier toen ik zag dat de 1e binnenkomer de Ford uit Putten was, want opnieuw ging op wat wij die eerste avond ook in koor hadden geroepen Rob en ik: 'De eersten zullen de laatsten zijn en de laatsten zullen de eersten worden!'. Is dit een Streekvos Nederland verschijnsel of maken andere radiovossen dit ook regelmatig mee?  We hebben ook van die deelnemers die in stilte rijden en dan opeens voor je staan. Zo'n iemand is o.a. Dennie Ronde Venen (van de SSVA) en hij werd gemakkelijk tweede voor een mopperende Arthur uit Leusden, die dus derde werd. Maar ook hij vond het geen makkelijke dit keer en dat was precies onze bedoeling. Hekkensluiter was dus Mitch die nog even met ons mee ging naar McDonalds tussen Bodegraven en Reeuwijk. We slurpten dus weer midden in de nacht aan een milkshake en de heren zaten aan een hamburger die volgens hen veel weg had van het karton waarin deze verpakt was... Schuin tegenover ons zat een clubje jongeheren met meiden die om alles lachten wat ze zagen en hoorden. Die hadden volgens mij eerder die avond alcohol genuttigd en dan ietsje meer dan goed voor ze was geloof ik. Nou ja, zo eindigde een testvos droog en koel. Hij was ook leuk, maar dat was dan denk ik de enige overeenkomst met die jongeren daar bij McDonalds bij Bodegraven en ik denk ook de enige overeenkomst met die dame die waarschijnlijk voor ons op de vosplek was geweest. Die moet het behoorlijk warm hebben gehad, want ze had haar hipster uit gedaan en deze blijkbaar vergeten weer aan te doen. Die vonden wij namelijk op de vosplek aan het begin van de avond. Kleinigheidje houd je altijd en het leek inderdaad een klein maatje... Helaas heb ik altijd een dubbel gevoel bij zoiets. Ik vraag mij dan altijd af of ze het vrijwillig gedaan zou hebben en het fijn heeft gehad op deze Godsverlaten afwerk plek... Want ja, als zelfs ervaren radiovossenjagers er de weg naar toe niet kunnen vinden, dan is er wel wat met de plek loos waarschijnlijk...  En daarmee was ook de 3e en tevens laatste testvos niet zonder deelnemers en ook niet zonder belevenissen die vooraf niemand had verwacht, ook zeker ik niet in ieder geval. We gebruikten deze testvos geen 19 meter RG213 maar een kabel van 40 meter met ongeveer dezelfde eigenschappen als Aircell 7. Ook hadden we de 3e door mij gebouwde vosbeep in de set, na een tip vorige testvos dat wij door de beep heen te horen waren (microfoon signaal werd niet onderbroken en dat heb ik zoals beloofd opgelost). Danny Ronde Venen wist mij te melden (dank voor de tip, die krijg ik graag) dat deze beep ietsje brom produceert. Dat is dus ook weer een uitdaging. Maar verder ging alles goed, dus in oktober zijn wij terug en dan met de eerste Streekvos Nederland editie 'voor het eggie'... Dus maak jullie borst maar nat want aan ons zal het niet liggen (wij staan immers droog als het regent zoals je nu weet). Graag tot dan en de deelnemers bedankt voor jullie deelname en goede tips, in het bijzonder Dennie De Ronde Venen. De eerste 'echte' Streekvos Nederland editie is op vrijdagavond 10 oktober 2025. Zelfde frequentie, zelfde tijd, zelfde draaipunten. En dan kun je ons ook net als vroeger weer vinden op internet onder de URL: www.streekvosnederland.nl  Binnenkomers testvos 3 - vrijdag 12 september 2025: 1. Collin & Femke (Spookrijder Jr.) uit Putten 2. Dennie de Ronde Venen uit Mijdrecht 3. Arthur uit Leusden 4. Mitch uit Hoofddorp |
[STARTPAGINA]
