Streekvos Nederland®
Powered by Arno van de Radio
Powered by Arno van de Radio
Radiovossenjacht en CB techniek
 |
 | |
Bovenstaande linker staatje laat volgens mij toch wel heel duidelijk zien dat vermogen zo goed als geen invloed heeft op het bereik. Het heeft wel invloed op modulatiekwaliteit. In de CB wereld is dat in het verleden vooral duidelijk geworden wanneer het verkeerd werd ingezet (mensen die dachten 300w te zenden met een versterker die dat technisch niet haalde, maar ruim 33% harmonischen aan het verspreiden waren en waarbij het grootste misverstand van de eeuw leefde dat een Low Pass filter dit wel oplost...).
Stelling: 'Een 5/8e golf antenne vergroot het bereik t.o.v. een halve of kwartsgolf antenne, omdat die langer is'.
Een 5/8e golf antenne heeft een gunstigere afstralingshoek (t.o.v. de grond) en als je gebruik wilt maken van de signaal reflecties in de luchtlagen bij communicatie met ver weg, maar 'lokaal verkeer' (directe antenne naar antenne verbindingen) dan verbeterd dit nauwelijks je bereik. Een halve golf antenne die hoog en vooral vrij van opstakels staat (ook in de wijde omtrek, want dat helpt ook) heeft meer effect t.o.v. van een 5/8e antenne die niet zo hoog en vrij staat. In de regel is antenne hoogte sowieso altijd de meest invloedrijke factor boven stralingspatroon.
Dit is een Dirland DSS 9000F wood edition. Een Superstar all mode bak met frequentieteller
Stelling: 'Een Firestik A99 top in een Endfet basisantenne (b.v. de Antron 99) schroeven veranderd de antenne van een 1/2 golf in een 5/8e golf'.
Dat is niet waar, want de antenne afstraling begint al bij de 'load' (het punt waar de coaxkabel er aan zit) en dat is onder op, niet boven op. Technischer benaderd komt het er op neer dat bij het laadpunt (aansluiting onder op) hoge stroom loopt en lage spanning, terwijl er op de top lage stroom loopt en hoge spanning (om het afstraal effect te krijgen). Die hoge spanning is dus het punt waar het meeste signaal wordt 'los gelaten' (dat is afstraling). Ga je dat punt (de top dus) veranderen, dan beinvloed je de golflengte wel maar niet de afstralings methoriek. Het is eerder 'slecht' dan 'goed' om er een andere top in te schroeven, omdat de golflengte (11 meter, 27 Mhz) van de antenne niet meer klopt. De swr gaat dus in meer of mindere mate raar doen. Niet doen.
Stelling: 'Een duurdere en uitgebreidere zendbak is over het algemeen ook een bak die betere prestaties levert. Bij die basis modellen wordt overal op bezuinigd'.
Er wordt op goedkope bakkies inderdaad wel bezuinigd, maar dat zegt iets over de levensduur, niet over de prestaties. Een super de luxe bak die niet goed afgeregeld staat is een grotere valkuil dan een simpel nieuw bakkie van mindere kwaliteit. Uiteindelijk wil je toch dat als je het ding aan zet, dat ie zo goed mogelijk doet waar ie voor bedoeld is.
Als je dus de keuze hebt een 2ehands bakkie te kopen met veel opties of een nieuwe simpele, kies dan voor de nieuwe. Neem je toch 2ehands, ga deze dan niet gebruiken voordat er een bakken dokter naar gekeken heeft. Die lui zijn zo ervaren dat ze alles zien waar jij totaal geen idee van hebt (ik met mijn elektronica opleiding en berg ervaring met HF kijk ook nog over mankementen heen). Als je gaat zenden met een slecht afgeregelde bak kun je een probleem voor de omgeving worden en ruzie krijgen. Slechte ontvangst lijd tot heel veel misverstanden en irritaties, omdat mensen vaak denken dat slechte ontvangst door de zender komt. Dat geld trouwens ook voor 'te goede ontvangst', maar dat terzijde.
In 2009 en 2010 reed de Streekvos in deze mooie bordeauxrode 1.8 liter Ford stationwagon
De wagen werd het cadeau voor een deelnemer maar die stapte 3 maanden later uit het leven
Stelling: 'RG58u is geen goede kabel om vermogen mee te zenden'.
De stelling is heel zwart-wit beredeneerd, maar het is niet zwart-wit. RG58u heeft een maximaal toelaatbaar vermogen van 300 watt, want meer vermogen doet de isolator (het witte deel van binnen) doorslaan. Maar dat is berekend per 100 meter, dus als je 50 meter gebruikt is het meer (geen 600 watt, maar 400 moet waarschijnlijk kunnen). Dus als een kabel van 50 meter of korter hebt van RG58u en daar 200 watt doorheen zend, dan is er geen probleem.
Er is nog wel een ander punt en dat is demping van RG58u kabel. Die is nogal hoog t.o.v. andere kabels zoals o.a. RG8, RG213 en Aircel. Dat betekent dat je relatief 'veel' zendvermogen verliest in de kabel en die zend je dus niet uit, want dat verloren vermogen haalt de antenne niet. Je kunt dit testen door 1 watt of 4 watt door een RG58u (of andere) kabel te zenden met aan het einde een dummyload, dat is een 50 ohm weerstand (geen draadweerstand, liefst een carbon weerstand, koolstof dus). Zet de dummyload in een powermetertje ('ant' aansluiting) en schroef daar het (andere) eind van de kabel (vanaf de zendbak gezien) ook in (aansluiting 'trans' of 'TRX'). Je zet eerst alleen het bakkie met de meter met dummyload aan elkaar (met een kort verbindingskabeltje dus nog niet de lange antennekabel). Je leest het vermogen af. Daarna verwijder je het korte kabeltje en zet daar de kabel voor in de plaats. Lees weer het vermogen af. Trek de 2e gemeten waarde van de 1e gemeten waarde af en je weet hoeveel (milli)watt je verloren heb op de kabel. Wanneer je met 200 watt of meer gaat zenden, houd dan de stekkers en de kabel aan het begin en eind in de gaten. Als die heet worden, moet je stoppen. Zo niet, dan kun je rustig RG58 kabel gebruiken en heb je geen duurdere nodig. Wordt alleen de plug warm, dan kan het ook nog zijn dat deze niet goed aan de kabel gesoldeerd zit (dan ontstaat er een weerstand in de plug waarop je signaal verliest en hitte ontstaat, maar dit kan meestal alleen worden vast gesteld met vermogens van 100 watt of meer, dus met 4 watt koud is geen garantie dat alles goed gesoldeerd zit!).
Dikkere kabels worden dus vooral gebruikt om vermogenverlies te voorkomen, maar wat is er erg aan als je 2 watt verliest op 200 watt terwijl daarbij 100 watt verlies maar 1 S-punt verschil maakt?
Stelling: 'Voor betrouwbaar lokaal verkeer over 15 tot 30 km heb ik minimaal een 200 watt versterker nodig'.
Toen ik testuitzendingen begon met de Streekvos in augustus 2025 kreeg ik de weken daarna elke editie te horen dat het signaal 'keihard' was en ik lieg niet als ik je nu vertel dat ik nog nooit boven de 200 watt heb gezonden. Sterker nog, ik deed de meeste edities met 130 tot 145 watt en heb er slechts 1 met 150 watt en 1 met 165 watt gedaan. Maar de complimenten bleven. De verklaring hiervoor is dat ik goed op belangrijkere factoren dan zendvermogen let. Ik gebruikte geen mantelfilter, dus goed kijken hoe de kabel ligt en zeker t.o.v. de 230v kabel. Alle snoertjes en tussenkabels in de set heb ik voorzien van ferriet clambs om mantelstromen ook niet in de apparatuur te laten komen en zeker niet in de microfoon. Ik houd het volume van de modulatie en radiovos sirene goed in de gaten (niet te hard maar net genoeg om verstaanbaar te blijven). Zo ook met de plek waar ik de antenne neer zet, dat die hoog en vrij staat en uiteraard dat de swr laag blijft.
Speciale aandacht zou ik willen geven aan iets wat veel mensen die met vermogen zenden wel eens vergeten: Dat de voeding zwaar genoeg moet zijn voor de versterker + bak + overige aangesloten apparatuur. Daar zal ik hieronder even uitgebreider op ingaan, want dat is een materie op zichzelf lijkt het...
Stelling: 'Een voeding is net zo belangrijk als de hele set samen, anders gebeurd er bijna niks!'.
De voeding moet minimaal 30% meer amperes kunnen leven dan de apparatuur vraagt en dat geld dus niet alleen voor de voeding, maar ook voor het aggregaat als er veldwerk gedaan wordt. Kijk hierbij uit met in China gekochte apparatuur. Die haalt vaak ruimschoots de opgegeven maximale stroom (A) niet. Hieronder een rekenvoorbeeld hoe je de waarde van een voeding berekend:
Tel het maximale zendvermogen dat je met je bakkie instuurt + 30% op bij het maximaal haalbare uitgangsvermogen (HF) van de linear (versterker) + 30%.
Concreet voorbeeld: Bakkie 4w + 1,2w (30%) = 5,2 watt. Linear 200w + 60w (30%) = 260 watt. 5,2 + 260 = 566 watt (altijd naar boven afronden). Je werkt met minimaal 12v (meestal 13,8 maar neemt het laagste, want voedingen (en zeker Chinese) zakken in als je ze zwaar belast. Zet een 12v linear ook gerust uitgeschakeld aan 14,5 volt, want dat zakt toch in elkaar tot 13,6 of zo als de linear aan gaat).
Oké de berekening is als volgt:
We hadden dus een belasting van minstens 566 watt aan de voeding te hangen. Die is minimaal 12v dus we gaan daar vanuit. Dan doe je het zo: (I=P:U oftewel stroom = Watt : Volt). 566(W):12(V) = 47,16 (48A).
Je hebt dus MINIMAAL een voeding nodig van 50A (afgerond). Waarom die hoge marges van 30%? Omdat we het over HF hebben en dat is zeer variërend. Effectieve stromen die HF genereerd kunnen (in de linear) wel 3x zo hoog worden als de verwachte stroom. Dus als je in dit geval 48A verwacht, dan kunnen er delen in de linear zitten waar kortstondig en herhalend tegen de 140A loopt. Je kunt dat zien als je in het schema van een linear kijkt. Er zitten componenten in (meestal keramische condensators) die minimaal 1000v aan kunnen, maar niet elke 1000v condensator blijft heel als je die in een linear stopt. Dat is gek als je bedenkt dat er uit de voeding maar 12...14,5 volt komt en zodra de linear gaat versterken zakt de spanning en stijgt nooit. Maar het punt is die formule (I=P:U). De 3 factoren (je zendvermogen, spanning over de set en de stroom die dat gaat vragen) hangen onmiskenbaar aan elkaar, want het zijn communicerende vaten. Dus als er 1 van de 3 veranderd, maar de 2e niet, dan zal de 3e tegengesteld mee veranderen. Met andere woorden: Als de spanning 1 volt zakt, dan gaat de stroom onherroepelijk omhoog als het uitgaande zendvermogen gelijk blijft.
Simpeler gezegd: Als je stabiel 200w genereert met je bakkie en linear (en de antenne doet ook goed mee, dus met een goede swr) dan is de onzekere factor de spanning die de voeding levert. Zakt die 1 volt, dan gaat theoretisch de stroom met 1A omhoog. Maar dat zou zo zijn als de connectie tussen de 3 onderdelen omgekeerd evenredig is. Maar hij is wel omgekeerd maar niet evenredig, omdat er versterking plaats vind. Immers begint het signaal met 4... 5,2 watt maar komt het uiteindelijk uit op 200 watt. We spreken dan van een versterkingsfactor 40, omdat het vermogen na versterking 40x zo hoog is (40x5w=200w). En het is niet 1 op 1 dus het is niet zo dat 1 volt inzakken meteen leid tot 40A stroomversterking. Maar dat het geen 1A is dat staat vast. En daarom is het zo belangrijk dat een voeding ruimschoots (heel ruim) het vermogen heeft om de set permanent en vooral stabiel van spanning te voorzien. En dat kan alleen als deze voeding zeer hoog vermogen heeft, net als de linear. 14,5v (12v effectief) x 50A = 725 watt. Je hebt voor bovenstaande set dus een voeding nodig met een minimaal leverbaar vermogen van 725 watt (als het een Chinese is). En geloof mij gerust als ik zeg dat je dan een 900 watt (1kw) voeding kiest wil je veilig zijn. Het is in verreweg de meeste gevallen de voeding die de boosdoener is als het niet goed werkt of stuk gaat, tenzij je gewoon een slecht lopende antenne gebruikt. Daarom ook altijd 30% zwaarde voeding kiezen (725 wordt 750, maar 900 watt is dan echt niet overdreven).
Een goed praktijkvoorbeeld is mijn 24 volt linear. Die laat zien hoe mis het kan gaan.
De 24v linear kan maximaal 450w leveren volgens fabrieksopgave met 7 watt insturing. Die loopt dus op effectief 24 volt, maar ik gebruikte een Chinese voeding van 27.5 volt en stuurde 7 watt (maximaal) in. Maar toen er 200 watt op de meter stond (met dummyload dus antenne 1:1.2 maximaal = een super swr) hield het op. Verder kwam ik niet. Ik ging meten en over de linear bleek van de 27,5 volt nog krap 24 volt over te zijn. De transistors in de linear zijn 28v typen. 'Ha', zou je zeggen 'Dan kun je dus ook 30 volt voeding er over zetten, want dan zakt ie toch naar 27 volt terug!'. Ja vast, maar dan vergeet je die inzakpieken bij het inschakelen waar ik het over had. Als ik 30 volt over de set zet en er komt een hoge stroompiek bij het inschakelen, dan kan het zo maar gebeuren dat de condensators 'te laat' zijn om dit naar massa af te voeren en de stroompiek (tot 3x zo hoog!) door de transistors knalt. Dat zal ze in het beste geval inwendig flink beschadigen en dat is dus waarom men een 24v schakeling voor HF bouwd met transistors die wat meer vermogen (spanning en stroom) kunnen verdragen dan waar ze voor gebruikt worden. HF is wisselspanning en dat is altijd 'effectief' maar nooit 'exact'. Hier gaan veel mensen de fout mee in door te stellen 'Maar de linear werkt toch op gestabiliseerde gelijkspanning met een plus en een min. Dat is dan geen wisselspanning!'. Ik snap de redenatie maar die gaat niet op. We werken inderdaad met gelijkspanning, maar die loopt op zo'n hoge frequentie dat deze zich gedraagd als een 'zwevende' wisselspanning. Daar bovenop zit ook nog een audio modulatie en zoals het woord al zegt is deze gemoduleerd, d.w.z dat deze spanning niet constant is maar geregeld varieert. We moeten het dus ondanks dat het gelijkspanning is, benaderen als wisselspanning. En dat is de reden dat er zoveel condensators in bakkies en linears zitten. Deze werken als filters en zorgen dat de spanning naarmate deze over componenten gaat en versterkt wordt, wel binnen het juiste frequentiesgebied blijft werken. En alle spanning die storend is wordt als bij een soort overloopklep (wat condensators eigenlijk zijn) over de schutting gegooid (tegen massa afgevoerd) want die willen we niet. Het kenmerkende probleem bij wisselende spanningen is het gebrek aan constante en daardoor het gemak om door te schieten. Je kunt dit zien als een auto die schokkend rijd tussen 50 en 100 km per uur en dan moet je remmen voor een verkeerslicht. Hoe hard ga je remmen en wat als je te zacht remt omdat het amper in te schatten is hoe hard je moet remmen om op tijd tot stilstand te komen? Zou je een constante snelheid hebben zou je dat veel beter kunnen inschatten toch? Gemoduleerde HF is dus heel lastig te beheersen en daarom moet je altijd met grote marges werken. Condensators die 150A stroom en 1000 volt kort kunnen verdragen terwijl je effectief met 50A en 13.8 volt werkt. Dat dus.
Ook hier een concreet voorbeeld in de praktijk, zoals ik het had:
450w (dat zou er uit de set moeten komen) : 24v (effectief) = 14,58A. Dus zou je denken, ik heb genoeg aan een voeding van 15A + 30% = 20A (afgerond hè).
Fout, want we moetenook 30% bij die 450 watt tellen. 450w + 30% = 145, dus we hebben het niet over 450 maar over 595 watt. En daar moeten we de insturing (het vermogen van het bakkie) nog bij tellen. Dat is 7 + 30% = 2.1 = 9,1 watt. Totaal gaan we dus 595 + 9 watt leveren en dat is ruim 600 watt. Er is dus een voeding nodig die geen 20A maar (600:24+30%=) 32,4A kan leveren. 35A is dan dus geen overdreven voeding.
Als je bedenkt dat we hier niet met 12 (13.8) maar 24 (27.5) volt werken. In deze set zou het bij 12 volt dus een voeding van 70A moeten zijn! Ik schrik altijd een beetje als ik dit soort waarden zie (...). Maar het is dus helemaal niet zo gek dat dit heel vaak door mensen (zwaar) onderschat wordt. Weet je hoeveel Ampère mijn voeding maximaal kon leveren? 21A, maar volgens fabrieksopgave die ook beweerden dat die dan 24v levert. De Chinesen kletsten uit hun nek, want ik moest de voeding omhoog zetten naar 27,5 volt om net aan de 24 volt te halen (hoger kom de voeding niet). Maar omgekeerd evenredig naar de formule kijkend (I=P:U / Stroom = vermogen : spanning) zal de stroom evenredig stijgen waar de spanning te laag uit pakt. Ik moest van 24 naar 27,5 volt omhoog gaan om die 24 volt effectief te verkrijgen onder belasting dus kwam er 3,5 volt te kort en ging de stroom (theoretisch) met 3,5A omhoog. Het was al 32,4 (theoretisch) en dat is altijd te laag berekend (omdat je met verliezen in de componenten en bedrading zit). Dus de minimaal benodigde stroom was 32,4 + 3,5 = 36A (afgerond). Minimaal...
Ik moest dus minstens 36A voeding hebben, maar daar moet ik nog 30% marge bij tellen. Dan kom ik op (36 + 10,8=) 47A (afgerond). Ik had dus een 50A voeding nodig waarschijnlijk.
Weet je wat mijn voeding kon leveren? Niet eens de helft... 21A. Maar 200w is ook niet eens de helft van 450w dus zo was het cirkeltje weer rond.
Dus waar zit het gevaar bij samenstellen van een set? 1. Overdrijven door fabrikanten. 2. Rekenen in theorie i.p.v. praktijk (dus marges niet mee berekenen). 3. Onderschatten hoe een klein verschil groot kan worden, omdat er versterkingsfactoren van belang zijn (40x is niet bijzonder). Wat ik hier nog wel aan toe wil voegen is dat als je set op 450w gebouwd is (incl. juiste voeding) dan is er nog steeds geen 450w haalbaar. Dit heeft als logische reden dat linears een lage opbrengst hebben ondanks de hoge versterkings efficiënt in een transistor. Het rendement is vaak hoogstens 55 tot 60% door de wijze waarop de transistors in een linear geschakeld worden. Dit kan niet anders omdat je met HF te maken hebt. Als je dat domweg een transistor in zou jagen dan gaat die bloedheet worden en is zo overleden (magnetron effect).
Dat betekent overigens niet dat je met een volgens fabrieksopgave 450w maar 55% eruit krijgt. Er zijn ook positieve invloeden. Maar reken dan op bijvoorbeeld 300 a 350 watt resultaat dan valt het niet tegen.
Arno als Streekvos in 2009 bij Noordwijk (met ex partner en leasebak)
Stelling: 'Als ik een uitgezonden signaal hoor op een andere frequentie dan waar oorspronkelijk uitgezonden wordt, dan ligt dat aan de zender'.
Mensen met een dure Yeasu tranceiver o.i.d. gaan dit vast niet leuk vinden, maar het zijn juist de betere tranceivers die de meest gevoelige ontvangers hebben. Dat wil je natuurlijk ook, want je wilt zoveel mogelijk ontvangen. Maar als je zo'n gevoelige ontvanger vlak bij de antenne van iemand met hoog vermogen zet, dan ga je als eerste het schip in. Vraag het maar aan oude rotten in de radiovossenjachtwereld, die gebruiken het liefst een 'dove' ontvanger, want die zijn veel selectiever dan die moderne supersonische dingen die voor DX verkeer gemaakt zijn. Als je met zo'n ding vlak bij een station met groot vermogen gaat ontvangen, is dat niet alleen onverstandig (omdat de ontvanger beschadigd kan raken) maar ook gaat de ontvangstfiltering doorslaan, waardoor je denk dat het zendende station op meerdere frequenties binnen komt. In werkelijkheid raakt de filtering van jouw ontvanger 'overspoeld door signaal' en kan dan niet meer selecteren waar het oorspronkelijk uitgezonden wordt. Ik beweer dus niet dat het altijd aan de ontvanger ligt als een zendend station op meerdere frequenties ontvangen wordt, maar als de ontvanger zich dicht bij de zender bevind ligt het in meer dan de helft van de gevallen aan de ontvanger. Niet omdat deze slecht of defect is, maar omdat er teveel signaal ontvangen wordt (is een extreme situatie om vlak bij een hard station te gaan ontvangen).
Dit was in 2011 (Spaarndam). De Streekvos speelde sportvisser en ze trapten er in ook
Stelling m.b.t. radiovossenjacht: 'Sneller rijden maakt de kans groter dat de radiovos eerder gevonden wordt'.
Dat is het misverstand van de eeuw en toch trap ik er zelf nog vaak in (omdat ik een heel onrustige ziel heb en dus geen rust om de tijd te nemen). De grote valkuil zit in het feit dat je minder scherp bent als je gaat racen om de radiovos te vinden. Zeker als je alleen rijd (zoals ik meestal doe) dan kun je niet tegelijk op de meter en voor je op de weg kijken, dus de kans dat je de afslag waaraan de radiovos staat op de autosnelweg mist is gewoon aanzienlijk groter. En als je dan de radiovos voorbij gereden bent moet je wel wakker genoeg zijn om dat direct door te hebben, anders kost het tijd. Zelf heb ik hier nog wel eens mazzel mee gehad (geluk door ongeluk). Dan was ik de radiovos voorbij gereden en ging bijvoorbeeld een brug over terwijl ik allang in de buurt was. Je kent het wel 'Het is altijd aan de overkant', maar daar was ik dan per ongeluk terecht gekomen. Ik reed dan recht op de radiovos af terwijl anderen tegen het water aan reden. Pure mazzel, want principieel is een radiovos voorbij rijden een teken van onoplettendheid en vaak energieverspilling. Hoewel ik moet zeggen dat ik er een winstpunt van gemaakt heb (omdat ik het meestal ongemerkt toch wel deed). Tegenwoordig rijd ik bewust de radiovos ook voorbij wanneer ik een inschatting maak waar deze ongeveer zal staan, maar de omgeving niet goed ken. Dan maak ik bewust een extra peil rondje vanaf 'de andere kant' om beter te kunnen inschatten welke richting ik op moet en of die 'andere kant' of de oorspronkelijke inschatting vanaf de 'goede kant' dichterbij is. Dat geeft mij vaak voordeel als het om de laatste 300 meter gaat. Ik zie dan mensen draaien als een malle, maar omdat radiovossen vaak verstopt staan zit je dan te draaien tussen obstakels en gebouwen, wat veel onnauwkeuriger is dan wanneer je vanaf een open plek verder weg de richting bepaald.
Voorbeeld hiervan:
Een tijd terug reed ik een kettingvos mee (eigenlijk niet mijn ding maar ik kon toch niet slapen die nacht en als ik onrustig ben vlucht ik vaak mijn auto in) en kwam vrij snel bij de volgende radiovos in de buurt. Het signaal peilde mij in een klein stukje bedrijventerrein, een straat die helemaal omringt was door hoge stalen (storende) bedrijfspanden. Ik ga dan met mijn kleine portofoon antennetje achter op mijn auto niet proberen een richting te krijgen, zo ook dit keer dus niet. Ik reed het bedrijventerrein tot een meter of 400 voorbij en maakte een peil rondje vanuit de verte tussen de velden. En hoewel de meeste andere deelnemers dus veel dichter bij de radiovos zochten, had ik direct een hele stakke richting en die wees mij uit dat de radiovos niet in, maar net naast het bedrijventerrein stond. Dus ik reed terug en zag vlak voor de straat die het bedrijventerrein in liep en nog altijd druk was met draiende radiovossenjagers die blijkbaar niemand vonden, een zandpad lopen wat uit kwam bij een rij bomen die helemaal in een donker gat tussen de velden en achter het buitenste bedrijf stonden. Ik draaide het pad op en de meter knalde bij het indraaien direct al omhoog. Zo werd ik eerste binnenkomer hoewel ik meer tijd en afstand nam dan de andere deelnemers. Logica is alles en het is sowieso niet logisch met een portofoon antennetje te gaan draaien tussen torenhoge stalen bedrijfspanden, want dan peil het tussen de panden door waar de radiovos ongetwijfeld ergens achter zou staan en ik zou dus nooit zeker weten achter welk pand dat ik moet zijn. Ik ga niet zoeken naar een speld in een hooiberg (...)
